قدرشناس خوبی نبودیم.یا شاید قدر عافیت نمی دانستیم.توی دریا بودیم .بی تفاوت به آب روز می گذراندیم.
این دخترپسرای نوجوان دیدید باهم دیگه یواشکی قرار ملاقات می گذارند؟دقیقا دیروز همسرم نقش اون نوجوان خجالتی را بازی کرد. اما پسرم مچمان را با یک حرکت گرفت.گفت مگه نمیگن بیرون بی دلیل ممنوع؟
چرا یواشکی می خواهید برید ؟کلی هم خجالت هم خوشحالی خندیدیم.اصلا ریسه رفتم.کاری که درنوجوانی
اگر میکردم ، هیشکی حریفم نبود.پسرک دلبندم تو چه میدانی تنها ، واحد بودن چقدر سخته؟اینکه بری جلوی وانتی با یک متر فاصله از همسایه بغلی بمانی که مبادا ترشحات عطسه اش برایت خطرساز باشد.خیلی خندیدم.از اینکه خیلی از ما مراقبت می کند. به پدرش گفتم : حواست هست بهش استرس می دهی؟
