این روزها وقتی در حیاط خانه راه میروم و صدای خش خش برگهای درختان را که زرد و نارنجی و خشک شده اند را زیر پاهایم میشنوم تمام خاطرات روز پاییزی که با پدرم، در روز پدر و دختری به پارک رفتیم وکلی برگهای پاییزی جمع کردیم و با پا گذاشتن روی آنها موسیقی زیبایی نواختیم را فراموش نمیکنم.ان روز پدرم برایم درباره فصل پاییزصحبت کرد و برایم توضیح داد که چرا برگها رنگ عوض میکنند و چراخشک میشوند و برایم کلی حرف های کودکانه زد و بازی های کودکانه کردیم و کلی عکس انداختیم.
او برگها را مثل باران پاییزی بر سرم میریخت و من غرق شادی کودکانه زیر باران برگهای پاییزی چرخ میزدم و قهقه شادی سر میدادم.آن روز وقتی‌باران پاییزی شروع به باریدن گرفت ما شروع به دوییدن به سمت ماشین کردیم و توی راه شعر بازباران با ترانه را بلند میخواندیم و از خیس شدن زیر باران لذت میبردیم.لمس خیسی باران برایم بهترین نوازش بود در ان روز سرد ولی برای من گرم، زیرا من هیجان داشتم و وقتی دستان پدرم در دستم بود دیگر سردم نبود و پر از گرمای مهر وجود پدرم بودم .ان روز یکی ازروزهای به یاد ماندنی پاییزی من است و خاطراتش‌برایم همیشگی است.
من نقاشی زیباتر از خدا ندیدم که هر فصل را به یک شکل و به یکرنگ طراحی و نقاشی کرده.
خدای خوبم ممنون برای این هنر زیبایت وتمام زیبایی های این دنیا
