8 عنصر کلیدی تاب آوری: تاب آوری به عنوان یک ظرفیت روانی جهت انطباق با شرایط استرس زا و پس زدنِ حوادث نامطلوب تعریف می شود. تاب آوری فرآیندی است جهت ایجاد منابعی برای جستجوی آینده ای بهتر پس از رویدادهای بالقوه آسیب زا در نظر گرفته می شود. برخی از این منابع، از پتانسیل ذاتی ما و برخی دیگر از آموخته های ما (در مورد چگونگیِ تحمل سختی ها) ناشی می شوند.

عناصر کلیدی تاب آوری
کاری از کارگروه مترجمین رسانه تاب آوری ایران
تاب آوری به عنوان یک ظرفیت روانی جهت انطباق با شرایط استرس زا و پس زدنِ حوادث نامطلوب تعریف می شود. تاب آوری فرآیندی است جهت ایجاد منابعی برای جستجوی آینده ای بهتر پس از رویدادهای بالقوه آسیب زا در نظر گرفته می شود. برخی از این منابع، از پتانسیل ذاتی ما و برخی دیگر از آموخته های ما (در مورد چگونگیِ تحمل سختی ها) ناشی می شوند. توانایی بازگشت به عقب مستلزم داشتن قدرتی برای تصمیمگیری است که بهزیستیِ فردی را ارتقاء میدهد و مانند هوشیاری، مستلزم تکرار مکررات است. (Southwick & Charney, 2012).
در اینجا به ۸ عنصر کلیدی تاب آوری می پردازیم:
افراد تاب آور فراخوانی پیدا می کنند و خود را وقف چیزی می کنند که به زندگی هدف می بخشد. دنبال کردن یک هدف معنادار ممکن است در کوتاه مدت مستلزم استرس و درد باشد، اما در درازمدت معنا پیدا می کند (مثلاً تربیت فرزندان، جستجوی رشد فردی، آموزش برای یک ماراتن). افراد دارای احساسِ هدف کمتر، احساس اضطراب و استرس می کنند (هاگرتی، ۲۰۱۶). همانطور که نیچه میگوید: «کسی که چرایی برای زندگی دارد، میتواند تقریباً هر راهی را تحمل کند».
تاب آوری نیاز به خلاقیت و انعطاف دارد. باورهای سنتی را باید در پرتو تجربیات و ایده های جدید بررسی کرد. خلاقیت مستلزم آن است که برای جلوگیری از زندانی شدن توسط افکار معمول خود، دیدگاه های زیادی را مدنظر قرار دهید. پس از کشمکشهای بزرگ زندگی، که در آن مفروضات اساسی به طور جدی با هم اصطکاک پیدا می کنند، میتواند منجر به تغییرات روانشناختی مثبت شود (تردسکی و کالهون، ۲۰۰۴). به عبارتی دیگر، تغییر نشان دهنده مرگ کسانی است که زمانی بودیم! به عنوان مثال، روانشناس لیوبومیرسکی (۲۰۱۳) خاطرنشان می کند که یک زندگی پربار پس از طلاق نه تنها مستلزم ترک همسرتان است، بلکه باید خود گذشته تان را نیز پشت سر بگذارید.
افراد تاب آور تمایل دارند در طرز تفکر و پاسخ به استرس تاب آور باشند. یکی از اجزای مهم تاب آوری شناختی، پذیرش واقعیت موقعیت ماست، حتی اگر آن موقعیت ترسناک یا دردناک باشد. پذیرش یک عنصر کلیدی در توانایی تحمل موقعیت های بسیار استرس زا است. اجتناب و انکار رایج ترین راهبردهای مقابله ای غیرمولد هستند که می توانند به طور موقت به افراد کمک کنند، اما در نهایت مانع رشد می شوند.
افراد تاب آور معمولاً با شکست روبرو می شوند و از آن به عنوان فرصتی برای یادگیری و رشد استفاده می کنند. نیچه به قول معروفی میگوید: «آنچه تو را نکشد، قویترت میکند.» نسیم طالب (۲۰۱۲) در کتاب «ضدشکننده» مینویسد: «آنتاگونیست ما یاور ماست (P39). بنابراین، میتوانیم هر تجربهای از درد عاطفی را به عنوان فرصتی ببینیم که توانایی ما را برای مقابله بهتر با هر درد آینده تقویت میکند. با این حال، هنگامی که ما رنج خود را درمان می کنیم، فرصت رشد را از دست می دهیم.