
در این مطلب به اصل نگرش بدون قضاوت در مددکاری اجتماعی و اهمیت و ضرورت های اِعمال این اصل مهم در روند حمایت از مراجعین مددکاران اجتماعی خواهیم پرداخت.
ترجمه: جواد طلسچی یکتا، مددکار اجتماعی
اصل نگرش بدون قضاوت یکی از مهمترین اصول اخلاقی در مددکاری اجتماعی است. این موضوع بیان می کند که مددکاران اجتماعی نباید مراجعین خود را قضاوت کنند، بلکه باید تلاش کنند تا دیدگاه ها و تجربیات مراجعین خود را به شکل مطلوب و کاملاً بیطرفانه درک نمایند.
اصل نگرش بدون قضاوت بر این باور استوار است که همه افراد، فارغ از شرایطی که در آن قرار دارند، شایسته رفتار محترمانه هستند. همچنین این اصل بر این نکته تأکید دارد که افراد انسانی بر اساس تجارب زیسته شان و نیز دیدگاه های منحصر به فرد خود، حق انتخاب دارند و این انتخاب ها نباید مورد قضاوت قرار گیرند.
بدون قضاوت به مراجعین خود گوش دهید. این نکته بدین معناست که مددکاران اجتماعی برای شنیدن روایات و داستان های مراجعین شان، بدون هرگونه تعلل و وقفه ای یا ذهنیتی باز و کاملاً بیطرف آماده هستند.
از قضاوت های ارزشی بپرهیزید. این به معنای خودداری از قضاوت در مورد انتخاب ها یا رفتارهای مراجعین شان است.
به حق تعیین سرنوشت مراجعین تان احترام بگذارند. این نکته بدین معناست که مددکاران اجتماعی برای مراجعین شان این حق را قائل هستند تا تصمیمات خود را بصورت مستقل بگیرند، حتی اگر مددکار اجتماعی با آن تصمیمات مخالف باشد.
حفظ اصل نگرشِ منهای قضاوت می تواند چالش برانگیز باشد، زیرا این اصل مهم از مددکاران اجتماعی می خواهد که تعصبات و باورهای شخصی خود را کنار بگذارد. با این حال، این یک اصل اساسی در مددکاری اجتماعی است، زیرا به مددکاران اجتماعی اجازه می دهد تا مابین خود و مراجعین شان یک فضای اعتماد متقابل ایجاد کنند و به آنها در دستیابی به اهداف خود کمک کنند.