این روزهاازدرودیوارفضای حقیقی ومجازی غم ومصیبت می بارد.
بازماندگان سیاه پوش وسیاه گوی رفتگانندوتسلیت به واژه مضحکی بدل شده ونه تنهاالتیام بخش نیست که آزاردهنده است!
همه دراین فکریم که عاقبت ،این سرزمین چه زمانی رنگ آرامش وخوشی خواهددید؟
خوش خیالی است یابهتربگویم حماقت است اگرفکرکنیم بادست روی دست گذاشتن ومنتظرمعجزه قریب الوقوع بودن ازیک جای نامعلوم بالاخره مانجات پیداخواهیم کرد.
معجزه ماییم که اگردرمداردرست ودرستکاری قراربگیریم اتفاق درستی خواهداُفتاد.
تغییرفردفردِماامانه درپوشش شعاروخیال پردازی که درعمل.
خداوندهیچ چیزی راتغییرنمی دهد،قبل ازاینکه آن قوم خودشان راتغییردهند.رعد(۱۳)
