در گوشه ای از معزم صندوقچه ایست که اسمش را
:
"مهم نیست "
نامیده ام.
هرزگاهی به اتفاق ها، به روزها ، به ادماهایی از زندگی ام گفته ام مهم نیست .
و آنها را به صندوقچه گوشه معزم برده ام و درش را محکم بسته و قفلی محکم بر آن زده ام .
قسمت جالب قصه ام اینجاست، که هرچه در این صندوقچه است از آن " مهم نیست " هایی است که اتفاقا خیلی" مهم است " فقط دورشان کرده ام تا باعث نشوند قولی که به خود داده ام شکسته شود ،
من قول داده ام قوی باشم...
پس قوی هستم و قوی خواهم ماند .?
