ا???????ا

1️⃣ خیلی سالها پیش وقتهایی که دستام سرد می شد عادت داشتم دستامو دور لیوان چایم حلقه کنم و نگه دارم تا گرم بشند.
چند سال بعد وقتی که ای سی یو بستری بودم دستام نه حرکتی داشت نه حس لامسه ای یکی از اون نیمه شبای تاریک و دلگیر و دردناک خیره شده بودم به ایستگاه پرستاری دو تا از پرستارا گرم صحبت بودند. یکی از اونا یه لیوان چای دستش بود منم محو حرکات دستش بودم و به این فکر بودم که چه نعمت بزرگی داره نعمتی که من سالها داشتم ولی هیچ وقت حواسم بهش نبود.اون لحظه حسرت بزرگی تو دلم نشست انقدر که شروع کردم به گریه کردن. نه به خاطر چای به این خاطر که دلم برای دستام تنگ شده بود.
2️⃣ زمان با همه ی سختیهاش گذشت. نزدیک دو سه سال گدشت تا من تونستم اروم اروم دستامو حرکت بدم وبتونم لیوان به دست بگیرم یه روز که تو اتاقم تنها بودم داشتم چای می خوردم یک دفعه یاد اوون شب افتادم توصیفش خیلی سخته که بگم با دیدن لیوان چای تو دستام چه حس زیبایی به من داست داد چقدر خوشحال شدم همون لحظه شروع کر دم به شکرگذاری اول به خاطر دستام بعد هرچی عمیق تر بهش فکر می کردم نعمتای بیشتری پیدا می کردم.
3️⃣ حس بینایی،چشایی، قدرت هضم ،دفع و از طرفی برکتی که وارد این خونه شده ،نعمت داشتن فرشتگانی همچون پدرو مادر نازنینی که همین چای به ظاهر ساده رو برای من اماده کردند وخونه ایی که محل اسایش وارامش من شده ومهمتر و بالاتر از همه ی اینا اون درکی بود که اون لحظه به من دست داده بود تا بتونم نعمتایی رو که دارمو پیدا کنم
یادمه اوون شکر گذاریی و خلوت یکی دو ساعت طول کشید ولی بعد از اوون ارامش عجیبی گرفتم که تا اوون زمان شاید تجریش نکرده بودم یکی از بهترین حس های زندگیم بود ...
4️⃣ دوستای گلم هدفم ازاینکه این داستان زیبای زندگیمو براتون اینجا نوشتم این بود که
به قول سهراب کاش یادمون نره
چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید ...
و در احر اینکه
زندگی هنوز
خوشگلیاشو داره.
و من برای همه شما خوبان خوشگل ترین لحظه ها رو ارزو دارم ?
❤️☕️☕️❤️