
https://www.aparat.com/v/na6s2
آنقدر در الگوهای مدیریت متمرکز، هرمی و جهانی غرق شدهایم که بسیاری از ظرفیتهای محله و جماعتمحور Community Based را نادیده گرفتهایم.
شیوهای از مرزبندی دنیا به بهای شانه خالی کردن همگان از زیر بار مسئولیت سترگ، مسئولیتی که از گذشته دور نیز با تعهدی جدی از جانب تک تک ما "آدم" ها ایفا میشده است.
یادش بخیر نمره انضباط تا چندی پیش معنا داشت، اما امروز بدون تجربه نظم و درک نظام بینظمی طبیعت، آشفته حالیمان به مدیریت هیئتی تقلیل میابد. ما رنگ همه چیز را عوض کردیم و بسیاری از فضائل را بیمعنا
انجام وظیفه و ایفای نقش، توامان، ما را به سمت شادکامی رهنمون میکند و هیچکدام بیدیگری مسبب ابدیت و پایداری نیستند. ماموران معذور در زمانهی نو نمیتوانند بخشی از راهکار مسائل پیچیده شوند.
عزم و تعهد جدی برای تغییر لازم است. تغییر که نه تحول و چه بسا تولد مجدد. شاید که دیگربار به هیات "ما" زاده شویم.
باشد تا به بهانه این معضل همهگیر به بازطراحی ساختارهای سیلویی بپردازیم و عاقبت از این موج و ازین طوفان برآییم
شاید با بازنگری در الگوهای ذهنیمان در باب مدیریت و راهبری محلهمحور در سازمانها، جامعه و جهان.
علی حکمآبادی، امیر بهبهانی
۷ اردیبهشت ۱۳۹۹
.... من برمی خیزم!
چراغی در دست
چراغی در دلم.
زنگار روحم را صیقل میزنم
آینهئی برابر آینهات میگذارم
تا از تو
ابدیتی بسازم. احمد شاملو