دو تا همخدمتی داشتم که دوقلو بودن. فرمانده ی از خودم کوچیکترمون بهشون میگفت دوقلوهای افسانه ای. هرچند که اون دو کارکترِ کارتون خواهر و برادر نبودن که بخوان دوقلو باشن. به هر حال اسم این دو نفر که با هم مو نمیزدن یاسر و ناصر بود. ناصر تخت کنار من میخوابید. تعریف میکرد که هیچ وقت با داداشش کنار نیومده. از همون بچگی. همیشه با هم دعوا داشتن و قهر بودن و از خلقتشون ناراضی. تنها چیزی که اونا رو به هم ربط میداد چهرهشون بود و فامیلیشون. توی هیچ چیزی نقطه مشترک نداشتن. نه رنگ لباس و سلیقههاشون نه طرز فکر و سرنوشتشون. اینکه چرا با هم تو یه پادگان آموزشی افتادن به خاطر پارتی کلفتشون بوده که میشه داییشون. بنا به طبیعت چینش اسامی توی لوحه نگهبانی، این دو نفر باید یک بار پاسبخش همدیگه و یک بار نگهبان همدیگه میشدن. شوخی بچه ها درمورد اختلافات این دو نفر و اینکه شاید از یه مامان و بابا نباشن به کنار، مشاهده پاسبخشی ناصر واسه یاسر و یاسر واسه ناصر مفرحترین لحظات دوره آموزشی بود. وظیفه پاسبخش اینه که نگهبانشو سر پست ببره و بهش سر بزنه و براش غذا ببره و اگه لازم شد به جاش وایسه و البته تو دوره آموزشی و زمونه حاضر امر مشقت باری نیست و جنبه آموزشی و ظاهری داره. شروع ماجرا وقتی بود که یاسر خوابالودگی ناصر سر پست نگهبانیش رو گزارش داد و ناصر به جبران این کار سیگار کشیدن یاسر پشت مخزن آب رو. که این البته دروغ بود. هردو گزارش، فرمانده رو به خنده واداشت و گروهانِ دو برادر رو عوض کرد تا دیگه به پست هم نخورن. مشکل اینجا بود که هر چهار گروهان یه تلفن داشتن و گاهی دو برادر تو یه صف تلفن دیده میشدن که به خاطر ازدحام و وقت کم، اعتراض همه رو در پی داشت. "شماها که قراره به یه جا زنگ بزنین یکیتون بره بیرون از صف" یکی دیگه از اون طرف میگفت "خب شاید میخوان به زیداشون زنگ بزنن". اولی جواب میداد "اینا زیداشونم یه نفره، خودشون خبر ندارن" و خنده حضار. این طوری شد که برای هر دو برادر مسجل شد زید فرضیشون یه نفره و داره بهشون خیانت میکنه. این طوری شد که هیچ کدوم دیگه توی صف تلفن نرفتن. این طوری شد که سر خیانت زید مشترک فرضیشون به هم نزدیکتر شدن. ۱۷ ماه خدمت بودم که اتفاقی ناصر رو دیدم که داشت امضاهای پایان خدمتش رو جمع میکرد. پرسیدم "با چی کسری گرفتی؟" گفت "من نگرفتم، یاسر گرفته ولی من دارم امضاهاشو جمع میکنم، انگار خدمت من داره تموم میشه." گفتم "شما که کارد و پنیر بودین." گفت "هر دو عاشق یه دختر شدیم، قرار گذاشتیم اون دختره رو داشته باشه، عوضش من خدمتم زودتر تموم بشه." پرسیدم "به خاطر ۴ ماه بیخیال دختره شدی؟!" گفت "همچین مالیم نبود، ارزونی خودش." پرسیدم "حالا یاسر با چی کسری گرفته؟" گفت "با پارتی داییش دیگه."
ماجرای روز آخر آموزشی و مراسم تحلیف مثل یه معما باقی موند. ناصر و یاسر هر دو با بالاترین نمره ها سرباز نمونه گروهانشون شدن و ما نفهمیدیم چطوری. یاسر تیراندازی و مهارت رزمش خوب بود و ناصر نظم و ادبش. امکان داره به هم کمک کرده باشن؟! مثل یه راز برای همیشه باقی موند.