هفت و نيم صبحِ ٢٥ آوريل ساعت زنگدار اتاق آقاى لورم ايپسم طورى از خواب پراندش كه نزديك بود تمام اعضاى بدنش را درون تمام لوازم خانه اش فرو كند
تخت خوابش را كه ترك كرد، صفحه اى از بند دم گذاشت
تحمل صداى نيك وايمر آن هم ساعت هفت و نيم صبح و با وجود اشخاصى مانند باب ديلين در صنعت موسيقى كمى گوشخراش بود اما در چند ماه اخير آقاى لورم ايپسم به قدرى آهنگ هايى با مفاهيمِ
تو كه نيستى پيشم ، آروم آروم اومد بارون و هر بار اين درو را شنيده بود كه چندين بار نزديك بود هرطور كه شده نيك وايمر را پيدا كند، كف پايش را ببوسد و با لبخندى ژرف بگويد : خيالت راحت نيك يه روز مادر اين مهدى جهانى و مسعود صادقلو و ماكان بند رو با هم مي...
آقاى لورم ايپسم بى ادب نيست اما معتقد است اين نوع از موسيقى جورى آزار دهنده است كه آدم را مجبور به هر كارى مى كند
اربده ى نيك وايمر در راستاى شى ميكس يو فيل آلرايت آقاى لورم ايپسم را ياد تصميمش و فريبرز انداخت
مشخص نيست كه اربده هاى نيك وايمر آقاى لورم ايپسم را ياد فريبرز انداخت يا جمله ى تاريخى شى ميكس يو فيل آلرايت
اما اين آقاى لورم ايپسم بود و قادر بود با شنيدن هر چيز بى ربطى به ياد هر چيز بى ربط ديگرى بيوفتد
پاك فكرش مشغول فكر اساسى شده بود
صبحانه اش را كه خورد كمى بيشتر در خانه ماند تا بتواند در قسمت بعد با خيال راحت پيش فريبرز برود !
ادامه دارد...