قبل از آنکه شروع به بحث در مورد نوع داده سوم که حاصل فرایند های تصادفی است(مانند پرتاب سکه) کنیم بهتر است قدری بر روی نوع داده اول (مانند دنباله ساده ی 001001001... که در قسمت های قبلی دیدیم) درنگ کنیم. فرآیند هایی که نوع داده های اول را تولید میکنند همیشه اینقدر ساده "بنظر" نمی رسند. در واقع در برخی مواقع آن ها شگفتی های ژرفی می آفرینند که در تصور نمی آید. بطور مثال می توان به فراکتال مجموعه مندلبرات اشاره کرد. مجموعه مندلبرات مجموعه ای از اعداد مختلط است. اگر عدد مختلط c را در این فرمول قرار دهیم
f(z)=z^2+c
و با z=0 شروع کنیم و خروجی تابع را دوباره به خورد خود تابع بدهیم دنباله ای درست می شود. دنباله ممکن است محدود بماند یا بیش از اندازه کوچک یا بزرگ شود. اگر محدود نماند به مجموعه مندلبرات تعلق ندارد. فرمول ساده ای بنظر می رسد. بیایید چند عدد را بر روی آن امتحان کنیم و بررسی کنیم که آیا در این مجموعه قرار می گیرند یا خیر. مثلا c=1 را در نظر بگیرد:
z=0^2+1=1
z=1^2+1=2
z=2^2+1=5
z=5^2+1=26
خوب بنظر میرسد برای c=1 دنباله محدود نیست پس c=1 جزو مجموعه مندلبرات نیست. اما برای c=-1 داریم:
z=0^2-1=-1
z=(-1)^2-1=0
z=0^2-1=-1
در این حالت دنباله فقط بین دو عدد -1 و 0 حرکت میکند و بنابراین محدود و به مجموعه مندلبرات تعلق دارد. همین کار را می توان برای اعداد مختلطی مانند c=-1-i و غیره هم تکرار کرد. اگر این کار را تکرار کنید نتیجه شگفت انگیز خواهد بود. برخی آن را اثر انگشت خدا می نامند!!

با اینکه بنظر می رسد پیچیدگی در این ساختار عجیب و غریب تمامی ندارد اما از دید نظریه کولموگروف این شی ریاضی بسیار ساده است زیرا از قانون بسیار ساده ای پیروی میکند و کد برنامه ای که آن را تولید میکند بسیار کوتاه است. برای اینکه این را ثابت کنیم کد متلب آن را در نظر میگیرم.

بیشتر کدی که در بالا میبیند صرفا برای آماده سازی یا رسم است. در واقع تنها بخش مهم کد حلقه ای است که میبیند که پیاده سازی همان تابع است.. خروجی این کد به صورت زیر خواهد بود.(رنگ ها نشان دهنده سرعت همگرایی هستند. بنابراین رنگ هرچه گرم تر سرعت همگرایی اعداد در آن بخش بیشتر و هر چه سرد تر سرعت همگرایی هم کمتر است)

پس در اینجا برنامه چیزی شبیه به فرضیه برای توضیح یک دنباله از داده ها است. ساده سازی ای که انجام دادیم باعث شد که درک کنیم چگونه می توان پیچیدگی را تعریف کرد.