روستای ابیانه در کاشان قرار دارد و جزو مناطق گردشگری معروف به حساب می آید. مردم این روستا که اغلبِ آن ها را مردم مسن تشکیل می دهد با لباس هاس سنتی خود در این روستا دیده می شوند. زنان دامنهای زیر زانو دارند و مشخصه معروف آن ها روسری بلند، سفید و گلداری است که در لباس محلی خود از آن استفاده می کنند. مردان شلوارهای سیاه و سفید، جلیقه های رنگارنگ و کلاهک های پشمی می پوشند.
مردم قسمت های جنوبی کشورمان و جزیره قشم با لباس های بلند گلدار و نقاب یا روبند معروف هستند. این روبندها معمولا برای خانمهای متاهل استفاده می شود. زنان قشمی از پارچه های ضخیمی برای شلوارهای خود استفاده می کنند که تزیینات بسیار زیبایی دارد و در ناحیه دم مچ تنگ می شود و مردان معمولا پیراهن سفید بلند می پوشند که به خاطر گرمای شدید جنوب بسیار کارایی دارد.
لباس زنان هرمزگان:
لباس زبان در جنوب ایران بیشتر به خاطر جنس پارچه ها و طرح و رنگ هایی که دارند بسیار شاخص بوده و به زیبایی معروف هستند. پارچه های آن ها نازک بوده تا به راحتی هوا از آن ها عبور کند و رنگ هایی مانند آبی، بنفش، صورتی و سبز را در لباس آن ها پیدا خواهید کرد.
کردها با توجه به مناطق مختلفی که زندگی می کنند، لباس های گوناگونی دارند. شلوارهای مردانه کردی بسیار معروف است که از بالا گشاد و در مچ پا تنگ می شود. مردها تن پوش های ژاکت مانند می پوشند. از روسری زنان کرد معمولا پولک هایی آویزان هست و رنگ های مختلفی دارد. زنان پیراهن های بلندی می پوشند که معمولا جلیقه ای کوتاه روی آن به چشم می خورد.
لباس زنان کردی:
لباس زنان کرد بر طبق منطقه ای که آن را می پوشند نامگذاری شده که تفاوت های ظریفی با هم دارند اما در کلیت بسیار شبیه به هم هستند. نام لباس زنان کردی اورامی، کردی سنندجی، سقزی، مریوانی، بانهای و …. است. لباس زنان که در کردستان پوشیده می شود اورامی نامیده می شود.
لباس مردان کردی:
لباس محلی مردان کردی نیز بسته به منطقه ای که زندگی می کنند متفاوت بوده و نام های چوخه و رانگ، کهوا پانتول، مرادخانی، ملکی، شکاکی، اورامی و … دارند.
استان خراسان به دلیل وسعت بزرگی که دارد، همچنین به دلیل اختلاط اقوام مختلف ایران در این استان، تنوع بسیاری در پوشش و لباس محلی آن دیده می شود. می توانید اقوام ترکمن، کرمانج، تربت جام و بسیاری دیگر را در این استان پیدا کنید که تشابه لباس هایش به اقوام اصیل آن ها در دیگر نقاط ایران بر می گردد. به عنوان مثال اقوام کُرد خراسان لباس هایش بسیار شبیه دیگر اقوام کُرد کشور است.
لباس مردان خراسان:
در خراسان شمالی لباس مردان در رنگ هایی مانند قرمز بوده و از قسمت های به نام عرقچین، که وا یا همان نیم تنه پشمی است، شلوار، پاپوش و کمربند تشکیل شده است. لباس مردان در خراسان جنوبی و مناطقی مانند تربت حیدریه و تربت جام همان لباسی است که در مراسم چوب بازی معروف خراسانی ها می بینید. این لباس از جنس کرباس سفید بوده و شامل نیمتنه، گیوه یا پاپوش و مندیل که همان دستار سفید دور سر است، تشکیل شده است. مردان ترکمن لباسی ابریشمی به رنگ قرمز و با نام قرمز دون می پوشند.
اچمک: لباسی است که در فصل زمستان پوشیده می شود.
لباس زنان خراسانی:
دامن شلیته: دامنی گشاد و چینداراست که در بعضی مناطق نا زیر زانو و در بعضی جاها تا بالای زانو می رسد. این دامن از پارچه های رنگین و با نوار های مختلف و در لایه های مختلف دوخته می شد. گاهی پارچه اصلی را سفید انتخاب می کردند و بر آن نوارهای رنگی می دوختند. از دیگر اجزای لباس زنان یل یا همان جلیقه مخملی، چارقد یا روسری بلند که به سر می کنند، کلاه، دستمال روی چارقد و قبا است. هنوز هم در شهرهایی مانند قوچان می توانید زنان را در مراسمات عروسی با لباس های محلی ببینید.
شیلوار: شیلوار لباس مخصوص زنان کرمانج است که دامنی پرچین با حاشیه های قیطاندوزی شده است.
از دیگر قسمت های لباس زنان کرمانج می توان به یاشار (چارقد)، جلیقه، کراس (نوعی بلوز) اشاره کرد.
کولته: نوعی شنل است که زنان ترکمن در شمال خراسان از آن استفاده می کنند.
چاوک: پیراهن قرمز رنگ زنان ترکمن شمال خراسان است.
یلک: سربندی تزئینی با سکه و زیروآلات است که بر روی سر بسته می شود و زنان ترکمنی شمال خراسان می بندند.
کتوله: توسط زنان خراسان جنوبی و اطراف بیرجند استفاده می شود و نوعی پوشش سر و روسری است که قسمت جلوی سر آن را با انواع سکههای نقره قدیمی تزئین می کردند.