گاهی تنها خاطرات گذشته هست که امیدوارت به آینده میکند، خسته میشوی، عصبانی میشوی، گریان میشوی و میخواهی از همه چی بکَنی و خاطرات مرهمی میشود به جسم و دل رنجورت. یاد میکنی شیرینی عاشق شدنت را بیشتر از همه او را که هم چشمانش و هم لبخندش از یاد رفتنی نیست، حتی بعد از ۱۱ سال!
اول راهنمایی، تابستون، عصراش تا ببینمش، روسری آبیش هیچوقت از یاد رفتنی نیس...
