دختر کابل
دختر کابل بی جا شده
خاکِ خفته را بیدار می کند.
-شب
داس به دست
دنبال گلوی توست.
دختر کابل به جُرمِ زیبایی
تازيانه خورده است.
-از بالای بالا
نگاه ات می کنم.
دختر کابل مچاله شده
در گوشه ی خیابان
با برقع خونین اش.
-مرده مگر دنیا
که جایی
برای دخترک نیست.
حسن فرخی