بعضی از ماها توبه میکنیم برای اینکه کار خودمان در دنیا راه بیافتد، برای اینکه خدا ما را تنبیه نکند. توبه بازگشت به خداست ولی این نوع توبه در واقع همان بازگشت به خود است این توبه برای سالک حسینی مناسب نیست.
توبهای خوب است که آدم به خداوند رو کند و در توبه اش اخلاص داشته باشد. قرار شد توبه فقط برای او باشد لذا اخلاص بسیار مهم است. سپس اعمالی که ترک کرده را (مانند نماز و روزه و...) جبران نماید.

خداوند تمام آسمانها و زمین را میخواهد برای اینکه آنهایی که کارهای نیک انجام میدهند جزایی بهتر از کار نیکشان و آنهایی که کار زشت انجام دادهاند فقط به اندازه کار زشتشان جزا دادهشوند. پس اصلاً هستی بر اساس عمل انسان است. کسانی که در ترک گناهان تمام تلاششان را میکنند ولی یک زمان مرتکب خطایی میشوند اصلاً خداوند به روی آنها نمیآورد و به سادگی از آنها میگذرد.
حال یک نکته ای وجود دارد که مخصوص کسانی است که موفق به این توبه حقیقی تا آخرین درجهاش شدند و آن این است که:
توبه یک ادبی دارد و آن این است که توبهکننده دیگر جلوی خداوند از آن گناه حرف نزند. دیگر باید گناه را فراموش کند و فقط به خداوند بیاندیشد . این یک ادب و یک گام از آخرین درجه توبه عام است.
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.