منزل بعدی در این مسیر، منزل «انابه» است. انابه یعنی انس و محبت.
فرد توبه کننده بعد از پشیمانی و احساس شرم نزد خداوند، زمانی که با خداوند ارتباط برقرار میکند چنان حالی به او دست میدهد که دوست ندارد این ارتباط قطع شود و آن را با هیچ چیز عوض نمیکند.
کسانی که اینگونه ارتباط با خداوند داشته باشند اهل هدایت هستند.
آدمی که به این مرحله از ارتباط برسد اولین اثرش توکل است.
کسی که قلبش «منیب» است بهشت اصلاً از او دور نیست.

زمانی که ما توبه میکنیم، به سمت خدا برمیگردیم برای عذرخواهی ولی زمانی که به مقام انابه میرسیم، در حقیقت به سوی خداوند برمیگردیم برای اصلاح.
لذا کسی که به مقام انابه میرسد، دیگر مشغول عذرخواهی از خداوند نیست بلکه کاری مهمتر از آنرا انجام میدهد که در واقع همان اصلاح امور خویش است. پس اولین ثمره انابه، اصلاح است.
دومین ثمره این مقام، باوفایی است. یعنی این فرد همواره ملاحظه میکند که آیا به عهد خود وفا کردهاست یا خیر؟
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.