عرض شد که بیداری سه اثر دارد که توبه سومین اثر است. همین که انسان از خواب بیدار شد و دید که از کاروان حسین (ع) جا مانده است، سریع به سمت آنها روی برمیگرداند. این برگشتن و از بقیه راهها دل بریدن همان توبه است.
خداوند نیز توّاب به معنی توبه پذیر است یعنی او نیز به سمت ما روی میآورد.
توبه به معنی استغفار نیست بلکه به معنی روی برگرداندن و بازگشت است. این، کارِ اول بعداز بیداریست که انسان باید انجام دهد.
اینکه تو برمیگردی و توبه میکنی یک نشانه است. نشانه برای اینکه تو ذاتت هنوز کاملا خراب نشده و ریشه گناه هنوز در اعماق وجودت نفوذ نکرده است.اگر کسی ذاتش بد باشد از او جز بدی سرنمیزند.
حواست باشد اگر توبه کردی نگو "من" توبه کردم. توبه یک طناب است که خدا دارد تو را به سمت خود میکشاند. باید مراقب باشیم که هیچ وقت از این طناب جدا نشویم و دائماً در حال توبه باشیم.

سوره بقره آیه ۲۲: خداوند کسانی که "بسیار" توبه میکنند را دوست دارد.
خداوند نه تنها به برگرداندن توبه کار و بخشیدن و نادیده گرفتن خطای او بسنده نمیکند بلکه یک نور و محبت ویژه در قلب او جاری میکند و به او محبت میورزد.
خداوند میفرماید: وقتی بنده من توبه میکند من از او خوشحال تر هستم!
حال که راه نیفتاده ایم خدا اینقدر ما را دوست دارد، راه بیفتیم چه میکند!
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.