مرتبه دوم برای خواص، پرهیز از حیطه گناه است. لذا به سالک در مرتبه اول از سلوک دستور به مراقبه بر حلال و حرام الهی داده می شود و در مرتبه دوم، پرهیز از حیطه گناه؛ زیرا کسی که به طور جدی بخواهد از محرمات الهی پرهیز کند، باید خود را از محدوده حرام نیز حفظ کند.
مرتبه سوم، به سالک دستور داده می شود تا از خطورات شیطانی نیز بپرهیزد؛ زیرا مقدم میل به گناه می شود؛ چنانکه مولایمان امیر مؤمنان حضرت علی (ع) می فرمایند: «روزه قلب از فکر کردن در گناهان، برتر از روزه شکم از خوردنی ها است.» چون خطورات قلبی در اختیار انسان نیست، می باید مقدمات اختیاری آن تحصیل شود. لذا باید در این ماه با اشتغال بیشتر به دعا و تلاوت و مناجات و نماز و اعراض از اهل معصیت، نه تنها جوارح ظاهری، بلکه جوارح باطنی (یعنی قوۂ خیال) را نیز از فکر درباره گناه و خطورات شیطانی پاک کرد: « و چون از شیطان وسوسه ای به تو رسید، به خدا پناه جوی که وی شنوا و دانا است.»
برگرفته از کتاب اسرار ماه رمضان؛ ادب حضور (دفتر سوم) | محمدتقی فیاض بخش

برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.