جدیدا چیپس ها مزه پیتزا میدهند
و ابنبات ها ترشند
و سوهان ها تلخ
و پسته های داخل بستنی پلاستیکی اند.
شاید دور از انتظار نباشد که
قرص های جدیدم طعم شوری دارند
قهوه ی ساخت اندونزی مینوشم و
کابلی که دارم ساخت تایوان است
روی روحم ایا
مهر خورده است
که از کجاست؟
اگر میتوانستم نت های موسیقی شناور را لمس کنم
درون ان ها زندانی میشدم
درون خط های کتاب نت
و تکرار بی اشتباه دست های نوازنده ام
پس شاید خوب است که درون موسیقی زندانی نیستم
و میتوانم ماه را در گوشه کوچک صفحه ی نمایشگرم داشته باشم