الان که بعد از دو هفته ، المپیک 2020 توکیو تموم شده میتونیم به جرئت بگیم عجیب ترین المپیک تاریخ رو گذروندیم.
از اسمش شروع میکنم ؛ المپیکی که اسمش 2020 بود ولی توی سال 2021 برگزار شد.
توی این پست میخواهیم نگاهی بندازیم به اتفاقات عجیب المپیک توکیو مخصوصا اتفاقاتی که برای کاروان ایران افتاد.

قبل اتفاقات عجیب اینو بگم که اولین طلا رو چینی ها بدست آوردند.

درست موقعی که همه درگیر شمشیر بازی و عادت کردن به مدال های چین و منتظر برد های تکواندو بودیم یه اتفاق عجیب برای ورزش ایران افتاد و ما اولین مدال طلامونو توسط جواد فروغی با یه زندگی عجیب توی رشته تیراندازی کسب کردیم. مدالی که مارو امیدوار کرد که لندن در حال تکراره برای ورزشکاران ایران.

روز اول با یه طلای نابی و یه شمشیر باز مجارستانی که جلوی ایرانیا لین چان میشد و یه رباط پاره که استارت بدشانسیامونو تو تکواندو زد و همچنین حرکت چیپ و غیر حرفه ای نیما عالمیان تموم شد و مارو به طور برگ ریزونی توی رده دوم المپیک قرار داد.
اونجا که والیبالیستامون ما رو مثل جواد فروغی امیدوار کردن و لهستانی که مارو رقیب خودش حساب نمیکرد بردن(چطوری کوبیاک؟) همین اتفاق به اندازه کافی برامون بس بود.

روزی که ناهید و کیمیا جلوی هم بازی کردن و ایران شکست خورد،هزاران بار حیف به جوونامون که اینجوری ناامیدشون میکنیم.

نازنین ملایی توی قایقرانی رفت نیمه نهایی ولی کافی نبود برای هضم دردمون.
بسکتبال هم باخت.
اندی ماری کشید کنار.
سالوکوادزه با 52 سال سن رکورد 9 حضور در المپیک رو زد.

تونس تونست و طلای شنا برد.
آبه ها که با هم خواهر برادر بودن جفتشون طلا گرفتن.

روز چهارم والیبالیستا کله سحر شبیخون زدن و ونزوئلا رو 3-0 بردند.

ثریا اقایی اولین برد تاریخ ایران تو رشته بدمینتون رو رقم زد.

مجموع سن سکو اسکیت برد بانوان به جواد فوغی نمی رسید(13-13-16).

تیم تیراندازی بانوان کره جنوبی که توی 33 سال حضورش توی المپیک تا حالا شکست نخورده بازم طلا گرفت(اینا چینی ان ادای کره ایا رو در میارن).

رکورد شنامون جا به جا شد ولی حتی از گروهی هم صعود نکردیم(سطح).
روز پنجم باز جواد فروغی ترکوند ولی نشد که بشه.
برمودا طلا گرفت( من تا قبلش فک میکردم برمودا یه مدال شلواره که هواپیما ها توش غرق میشن).
اوساکا که مشعل المپیکو روشن کرد توی تنیس مشعلشو خاموش کردن(لطفا منحرف نباشید).
سعید ملایی با پرچم مغولستان و فامیلای چنگیز خان مدال نقره گرفت.(تاسف برای ورزش ایران).

بوکسور مراکشی با گازی که گرفت ادای احترامی کرد به لوییس سوارز.

تیم تکواندو ایران نقره گرفت ولی توی جدول مدال ها نرفت چون ازمایشی بود(اینم شانس مایه).

اوه اوه روز شیشم چرا اینجوری شد.
صبح که کانادا زد تو والیبال نابودمون کرد.

بعدشم امریکا شیطان بزرگ به ازا هر 1 امتیاز ما 2 امتیاز آورد تا سطح بسکتبالشو به رخ بکشه(شانس آوردیم امریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند).
بقیه ورزشکاران هم با ذکر داوری ها بر علیه ما بود زمین المپیک رو ترک کردن(به جز اونایی که گرمازده شدن)
درسل جا پای فلپس گذاشت و طلاهای شنارو توی روز هفتم درو کرد.

فرزانه فصیحی توی دو 100 متر توی گروهش اول شد هرچند نتونست مدال بگیره ولی کارش بی نظیر بود.
نازنین ملایی هم بهترین جایگاه ایران توی تاریخ قایقرانی رو رقم زد.
احسان حدادی ری استارت کرد و نشون داد پولایی که براش خرج شد تنها دلیلش فساد در ورزش ایران بود.

یادتونه گفتم نمیدونستم برمودا کشوره؛ سن مارینو با 34000 نفر جمعیت ینی تقریبا اندازه طبقه اول استادیوم ازادی مدال گرفت.
بانوان استرالیایی با شناشون حرفی برای گفتن نذاشتن.
جوکوویچ حذف شد.
ایران توی والیبال از ایتالیا هم باخت.

سلطانی فر وزیر ورزش برای اهدای جام لیگ برتر فوتبال اومد ایران(از فان این جمله هرچی بگم کم گفتم).
روز هشتم همه میدونستیم که کار بسکتبالیستا تموم شدست اما برای یه خداحافظی با شکوه باید جلوی فرنسه بازی میکردیم که خب شکوهمندانه باختیم.

تیراندازی هم هنوز توی کف مدال روز اول.
روز نهم شروع کشتی بود که همیشه خاطرات خوبی برای ما داشته ولی همچین روز خوبی برای کشتی گیرای دو وزن اول نبود.

از والیبال هم فقط یه برد جلوی ژاپنی میخواستیم که سالهاست جز رقیبامون نیست ولی ما هم مثل لهستان 3-2 از غرورمون باختیم وحذف شدیم.

این عکسو فقط ببینیم کافیه.

سریعترین مرد جهان مارسل جاکوبز ایتالیایی شد تا علاوه بر اولین طلای ایتالیا در این رشته بتونه تاج یوسین بولت افسانه ای رو هم به سر بذاره.

یکی از عجیب ترین اتفاقات تاریخی المپیک توی ماده پرش ارتفاع افتاد و دو ورزشکار مدال طلا گرفتند.

روز دهم تازه مارو گرم کرد برای کشتی ولی حیف که کشتی گیرامون تا دم فینال رفتن ولی فینالیست نشدن.
«سنجاب پرنده» ترند روز دهم بود فن عجیبی که گرایی جلوی حریفش زد و بنده خدا واقعا نفهمید از کجا خورده(لطفا این فنو رو هیچکس اجرا نکنید).

یه خبر دیگه و باز هم کشتی؛ میخایین لوپز کوبایی کشتی گیر وزن 130 کیلوگرم توی 38 سالگی طلا گرفت تا با 4 طلا المپیک پر افتخار ترین کشتی گیر تاریخ المپیک شه.

جید کری دختر بابا طلای ژیمناستیک خودشو به پدرش اهدا کرد که مربیش هم محسوب میشه(خیلی احساسی شدم).

در روز یازدهم گرایی کوچیک تر به معنای واقعی گل کاشت و فینالیست شد با وجود قرعه های سختی که بهش خورده بود.

ولی گرایی بزرگ رده بنی رو باخت و پنجم شد.
اما روز یازدهم برای ما مدال داشت و محمد هادی ساروی دیدار رده بندی خودشو برد و برنز گرفت تا بعد ده روز ما دوباره طعم مدالو بچشیم.

یک برنز پر ماجرا؛ سیمون بایلز که بخاطر مشکلات روحی روانی بخش های مختلف ژیمناستیک رو از دست داد در رشته چوب موازنه برنز گرفت تا شاید مرحمی باشه بر افسردگیش

و باز هم یک زخم سر باز کرد علی هاشمی نماینده وزنه برداری که یه رشته پر مدال برای ایران بود از دور مسابقات کنار رفت تا باز از هم دیگه بپرسیم تکلیف دو تا قهرمان ریو چی شد که الان نیستن.

و خبری که دیر یا زود داشت اما سوخت و سوز هم داشت؛خداحافظی جادوگر از دنیای توپ و تور

پست مربوط به سعید معروف رو به زودی اینجا بخوانید.
و اما 12؛ پر امید ترین و جذاب ترین روز ما در المپیک
حسن یزدانی دلاور و رضا اطری خیلی راحت به نیمه نهایی رسیدن که متاسفانه رضا رفیق نیمه راه شد و حسن رو توی فینال تنها گذاشت.

باز هم داستا پدر و دختر این بار الید مک اینتایر طلای قایق بادبانی ای را گرفت که پدرش در سال 1988 در شهر اسیایی دیگری(سئول) گرفته بود.

و شاهکار پسر شیرازی کامل شد، گرایی طلای 67 کیلوگرم فرنگی رو با شکوه گرفت و ایران رو دو طلاعه کرد.(خسته نباشی دلاور خدا قوت پهلوان جانانه جنگیدی)

علی داوودی پسر 21 ساله کاروان ایران هم توی پرخاطره ترین وزن وزنه برداری یعنی فوق سنگین جانانه جنگید ولی زورش به قول گرجستانی تالاخادزه که رکورد المپیک رو ازمون گرفت و قوی ترین مرد المپیک هم شد نرسید تا ما در روز دوازدهم نقره رو هم به لیست مدال هامون اضافه کنیم.

روز سیزدهم؛ جنگ اصلی اینجاست بر روی تشک
در روز سیزدهم دو کشتی گیر دیگه ما روی تشک رفتن که امیرحسین زارع جوان،علی رغم نمایش خیره کنندش نتونست فینالیست بشه و رفت به رده بندی.

سارا بهمنیار، دختر جوون کاراته کامون هم با اینکه رنک یک دنیا رو زد ولی نتونست صعود کنه.

رضا اطری هم در رده بندی باخت تا بدشانسی های ایران ما رو نگران کنه برای دیدار بزرگ.
و نشد که نشد که بشه؛ حسن دلاور ما جلوی تیلور دلاور اونا در ثانیه های آخر طلاشو نقره کرد تا یه حسرت بزرگ رو دل ما ایرانیا بذاره با این حال حسن یزدانی هنوز از بهترین کشتی گیرای تاریخ ایران و از محبوب ترین ورزشکاران ایرانه که بارها دل ما رو شاد کرده و ما همیشه دوسش خواهیم داشت(به قول هادی عامل نان پدر و شیر مادر حلالت).

جدا از کاروان ایران اتفاقی بسیار جالب در رشته پرتاب وزنه افتاد و سه سکوی المپیک ریو عیناً تکرار شد.


کشتی تنها رشته ما در روز چهاردهم بود که با یه ضربه فنی و یه باخت در مرحله یک هشتم تقریبا نسخش پیچیده شد ولی خوشبختانه امیرحسین زارع نتیجه زحماتشو دید و با مدال برگشت هر چند برنز ولی وقت داره طلاییش کنه زارع پرچمدار ایران در اختتامیه المپیک هم شد.

و اما روز اخر
روز اخر حمیده عباسعلی به خاطر مصدومیت زانوش نتونست تمام خودش رو اجرا کنه و متاسفانه حذف شد.
ولی سجاد گنج زاده فینالیست شد و در یک اتفاق فوق عجیب وقتی از رقیب عربستانیش عقب بود به خاطر ضربه خطا رقیبش که منجر به بیهوش شدنش شد مدال طلا گرفت تا ما در روز اول و آخر طلایی شده باشیم و توکیو رو با 3 طلا 2 نقره و 2 برنز و هزاران حرف و حدیث و اتفاق در جایگاه بیست و هفتم جهان و چهارم آسیا ترک کنیم.


بمب بانوان امریکایی برای روز آخر؛ بانوان امریکایی سه طلا در دوچرخه سواری، والیبال و بسکتبال بدست اوردند تا در جدول مدالی در روز آخر از چین جلو بزنند.

و با توجه به این دو هفته در مجموع
کاروان امریکا با 39 طلا 40 نقره 33 برنز و مجموع 112 مدال اول شد
کاروان چین با 38 طلا 32 نقره 18 برنز و مجموع 88 مدال دوم شد
و ژاپن میزبان با 27 طلا 14 نقره 17 برنز و مجموع 58 مدال در جایگاه سوم المپیک 2020 توکیو قرار گرفت.
و مشعلی که خاموش شد تا سه سال دیگه در پاریس روشن شه به امید موفقیت ایرانیا بدون حرف و حدیث در پاریس.

پیوست این بخش رو میتونید اینجا بخونید.