برشی از داستان :
با صدای بی حوصله ی مادر پلک باز می کنم .
_نمیخای بلند شی از جات . پاشو ماندگار پاشو .
_حوصلم نمیگیره .
_بابات گفته امرزو قند تو و افسر را بشکنند .
مثل بادی در خود پیچیدم و در رختخوابم نشستم
_چی میگی مادر
_حرف آقاجانت دو نمیشه میدانی که
مادر همانطور که پشتش به من است زیر لب غرولند می کند. می دانم دلش با من است .
تازه یادم آمد که چه شب نحسی گذرانده ام .
مادر را رها میکنم . انگار این در و دیوار ، مثل همیشه نیستند. حتی گلدان های کنار طاقچه غمگینن. امروز تصمیم دارند قند عقد مرا با افسر، بشکنند و ازین وصل تلخ ، همه کام خود را شیرین کنند. در نیمه باز است . عمه طلعت و زن عمو و عزت خانوم خوش و بش کنان وارد می شوند. سرم را می چرخانم و به مادر نگاه می کنم . نگاه غمگینش مانند من، پر از تشویش و گلایه است. از میان قربان صدقه هایشان کلافه ، می گریزم به زیر زمین و آنجا بی قرار قدم میزنم. تا نزدیک ظهر خود را به دار قالی سرگرم میکنم . چه هوای سنگینی دارد امروز خانه. می خواهم بهانه ای دست و پا کنم تا خبر به «روزگار » برسانم. . قبل ازینکه دیر شود چاره کنیم برای این آواری که بر سرم ریخته اند. . پله های زیر زمین را بالا می آیم .افسر و مردها وارد حیاط می شوند از دیدنشان یکه خوردم . همانجا ایستادم. با سلامی سرد از کنارم رد شد.حرف های آقا جانم را دیشب به یاد می آورم _پسر برادرم کجا ، خون غریبه کجا !افسر زیر دست خودم بوده ،خودم بزرگش کردوم .میدونم چی خورده .چی پوشیده ، چشمهاشو پاییدوم . عرق هاشو شمردوم.
حرف های آقا جان که در ذهنم تمام می شود . افسر هم از قاب چشمانم گم می شود و به داخل می روند. دستانم در هم گره خورده و از عرق خیس است . می دانستنم آقا جانم برسد مرا به داخل می خواند .کار تمام میشود
. صنم در قاب خانه پیدا شد . از خوشحالی بال گرفتم و به سمتش دویدم . _ هاا صنم . خوش آمدی ، خبر تازه چیه_ وای ماندگار چه خوب که دیدومت . جرات دق الباب کردن نداشتوم. . می دانوم برارهات چشم دیدن ما رو ندارن ،فامیل روزگاروم.
_ چی بگم خاهر . شنفتی آقا جانم آب پاکی رو ریخته روی سر سیاه بختم . که الا بالله زن افسر بشوم. صنم . دلم آروم نیست ، روزگار چه میکنه؟ صنم نگاهش را از من برمیدارد و به پنجره خانه می دوزد
_ها صنم ! چی به دهنت دوخته اند . بگو بینم . جان گدایی ندارم خاهر
کاغذ مچاله ای از کش دامن به من میدهد.
ماندگار..ماندگار روزگار
وقتی نمانده تا از درد جانکاه انتظارت بگوم . از شوق وصالت ,همه ای سال ها غربت را به سر بردوم تا طاق ابروهات ببینوم
ادامه دارد.....
