
چند سالی هست که میشناسمش تقریباً دو سال قبل از سه سال پیش که برای اولین بار دیدمش. قد متوسطی داره. شاید حدود صد و هشتاد و سه چهار، شاید هم کمتر، شاید هم بیشتر. پوستش سبزه نیست ولی سفید هم نیست. حدوداً گندمیه یه ذره تیره تر تو مایه های برنز. موهاش قهوه ایه تیرست اما از موهای من روشنتره. موهای بلند و موج داری داره. اون موقع ها که کیمیا ازش تعریف میکرد، همون دو سال قبل از سه سال پیش، همون موقع ها که ازش بدم می اومد موهاش کوتاه بود، مدل پسرونه. واقعا چرا اون زمانا انقد ازش بدم می اومد؟! شاید چون درست نمیشناحتمش. اولین بار که دیدمش موهاش تا سرشونش بود، پاییناشم قهوه ای روشنتر کرده بود. ولی الان رنگ کرده. موهاش الان بوره. فازشو واقعا نمیدونم، آخه بووور. از این مدلایی که بهش میگن آمبره.به دل من که اصلا نمیشینه ولی خودش معلومه دوست داره. صورت گرد و نسبتا زاویه داری داره. چشماااش، از چشماش نگم. یه حالتی داره که فکر میکنی همین الان تازه از خواب پاشده ولی به شدت هم جذابه. یه بینی نسبتا خوش فرم داره. خیلی عالی و صاف و قلمی نیست ولی قشنگه و به صورتش هم میاد. هیکلش به لطف باشگاه و ورزشایی که میکنه خوش استیل و خوش فرمه. تیپش همیشه مینیمال و راحته و البته به شدت خاص. فرقی نداره که تیپش رسمی باشه یا ورزشی یا راحت و معمولی در کل یه حس مینیمال بودن رو بهت میده. وقتی که نگاش میکنی از سر تا پاش احساس راحت بودن و اهمین ندادن به حرف و نظر دیگران رو توش حس میکنی. همینشم خیلی جذابه. سوارکاری میکنه، حرفه ای! مربیِ سوارکاریه. به موسیقی هم علاقه داره. پیانو و گیتار میزنه. اصلا یکی از دلایل علاقه شدید من به موسیقی و پیانو اون بود. من همیشه ساز زدن و پیانو رو دوست داشتم و چند سالی هم بود که پیانو میزدم ولی بعد از شناختن اون بود که تمرین هام رو جدی تر دنبال کردم و بعدش هم رفتم سراغ گیتار. بیشتر تایم های خالیش رو به مسافرت میگذرونه. از شمال گرفته تا جنوب. اکثراً هم با دوستاش میره. چند تا رفیق داره که باهاشون خیلی صمیمیه، از اون رفیق واقعی هاا. همیشه به رابطش باهاشون غبطه میخورم، بدجوری پشت همن و هوای همو دارن. خلاصه که بیشتر تایم هاش چه تو سفر چه تو باشگاه سوارکاری و بدنسازی با اونا میگذره. تنها زندگی میکنه. سه، چهارتا سگ تو خونش داره. سه سال پیش، اولین سال دانشگام بود که با چند تا از دوستام رفتیم سینما. اونجا دیدمش. زود شناختمش. اون پسر دختر دایی مامان کیمیا یکی از صمیمی ترین دوستای دبیرستانم بود. انقد ازش تعریف کرده بود نگووو. اونم با دوستاش اومده بود.یه تیشرت جذب مشکی با شلوار کتون مشکی و کلاه کپ مشکی پوشیده بود. از دور همو دیدیم. خیلی جذاب بود. در گوش دوستم آروم گفتم ببین خدا چی خلق کرده.خندید، منم دلم رفت. به همین سادگی…