خواندن ۵ دقیقه·۴ سال پیش

چگونه رضایتمندی زوجها از رابطه‌شان در طول زندگی تغییر میکند

یک مطالعه‌یِ جدید نشان میدهد که شادکامیِ عاشقانه‌یِ ما با بالا رفتن سن، دستخوش فراز و نشیب‌هایی عادی و طبیعی میشود ـــ و در حوالی سن ۴۰ سالگی کمترین میزان شادکامی را داریم.

نویسنده: کایرا ام. نیومن
۹فوریه‌یِ ۲۰۲۲، مجله‌یِ نیکیِ بزرگتر، دانشگاه برکلی، کالیفرنیا

مترجم: دکتر زهره میرعابدینی
گروه علمی حکمت زندگی

آیا از رابطه‌ی عاشقانه‌یِ خود رضایت دارید؟

در روز ولنتاین، در حوالی سالگردها، و در آرامشِ شب‌هنگام پیش از خواب، شاید به این سؤال فکر کرده باشید. شاید به این فکر کرده باشید که چطور با شریکِ زندگی‌تان آشنا شدید، چه چیزی را پشت سر گذاشته‌اید، و او چگونه تغییر کرده است ـــ یا شاید صرفاً به این‌ فکر کرده باشید که چطور اعصاب‌تان را در آن روز به هم ریخته است.

به نظر میرسد چندین عامل مهم دیگر وجود دارد که ممکن است بر احساسِ شما در مورد رابطه‌‌تان تأثیر بگذارند: چند سال دارید و چه مدت زمانی با هم بوده‌اید. در واقع، در یک مقاله‌یِ جدید، محققان جزئیات رضایت بیش از ۱۶۵۰۰۰ نفر در سراسر جهان را به دقت بررسی کردند ـــ و الگوهای فراز و نشیب‌دارِ متمایزی را در طول زندگی زوجها مشاهده کردند.

این نتایج ممکن است سرنخ‌هایِ متناقضی را در مورد الگوهایِ روابطِ خودِ شما آشکار کند. بر اساس این مطالعه، هم سن و هم طولِ مدتِ رابطه در میزان رضایتمندی ما مهم اند ــ و البته، به نظر میرسد سن اهمیت بیشتری دارد. به عبارت دیگر، ممکن است واقعاً در مقاطعی از زندگی‌تان نسبت به دیگران، خود را از همسرتان راضیتر بیابید ـــ و این ممکن است نسبت به شرایط‌تان کمتر به او ارتباط داشته باشد.

چگونه رضایتمندی رو به افول میگذارد

از آن‌جایی که یافته‌های گذشته در مورد رضایتمندی از رابطه در طول زندگی با یکدیگر ترکیب شده است، محققانِ دانشگاه برن تصمیم گرفتند که با نگاهی به یافته‌های ۹۵ مقاله، یک «فراتحلیل» (متاآنالیز) انجام دهند و ببینند که آیا میتوان تصویر واضحتری را ارائه داد یا نه. اکثر شرکت‌کنندگان از ایالات متحده بودند؛ با این حال، [شرکت‌کنندگانی] از برخی از کشورهای دیگر مانند کانادا، آلمان، و چین نیز حضور داشتند. آنها عمدتاً سفیدپوست بودند و بیشتر درگیر روابط دگرجنس‌گرایی بودند.

محققان دریافتند که رضایتمندی از رابطه از ۲۰ سالگی به ۴۰ سالگی کاهش مییابد. پس از این برهه‌ی افول، رضایتمندی معمولاً [از ۴۰ سالگی] تا سن ۶۵ سالگی افزایش مییابد، و به مدت ۱۰ سال دیگر و یا بیشتر تقریباً ثابت میماند (مسنترین شرکت‌کنندگان ۷۶ سال داشتند).

هنگامی که آنها روابط را بر اساس طولِ مدت رابطه تجزیه و تحلیل کردند، الگو کمی متفاوت بود. زوجها معمولاً طی ۱۰ سالِ اول کمتر رضایتمند میشوند، اما رضایت آنها طی ۲۰ سالِ بعدی جهش پیدا میکند و افزایش مییابد و پس از آن دوباره کاهش مییابد.

خط سیرِ عشق

چرا در حوالیِ ۴۰ سالگی کمتر از روابط خود رضایت داریم، اما در دوران بازنشستگی خرسندتر میشویم؟ محققان داده‌های کافی برای توضیح این الگوها نداشتند، با این حال ایده‌هایی را مطرح کردند.

بحران میان‌سالی یک پدیده‌یِ واقعی است، [و] با تنزلِ سطح شادکامی طی این ایام همراه است، و این مطالعه نشان میدهد که ممکن است [این مسئله] در زندگی عاشقانه‌یِ ما نیز صدق کند. در دورانِ میان‌سالی، ممکن است در کنارِ مدیریتِ ساعاتِ کاریِ پرمشغله، سعی در پرورشِ بچه‌ها و مراقبت از والدین سال‌خورده داشته باشیم. یافته‌های کنونی نشان میدهند که والدین در مقایسه با شرکای زندگیِ فاقدِ فرزند رضایتمندی کمتری از روابط خود دارند.

در عین حال، حس پیش‌آمدهای ممکن و افقهای باز که با جوان بودن همراه است ممکن است برای بزرگ‌سالان از بین برود. محققان اظهار میکنند که اگر تا سن خاصی ـــ در زندگی یا روابطمان ـــ به آن‌چه امیدوار بوده‌ایم نرسیده باشیم، ممکن است احساس ناامیدی و سرخوردگی کنیم.

پس از ۴۰سالگی ممکن است اتفاقات متفاوتی رخ بدهد. ممکن است طلاق بگیریم و یک رابطه‌یِ جدید و شادتر را شروع کنیم ـــ یا ممکن است با شریکی که داریم آشتی کنیم و متوجه شویم که گزینه‌های نامحدودی وجود ندارد. زمانی که بچه‌ها به دانشگاه میروند، زوجها ممکن است در آشیانه‌یِ خالیِ خود دوباره پیوند برقرار کنند. و هر چه سن‌مان بالاتر میرود، از نظر عاطفی پایدارتر میشویم. ممکن است قدرشناسی عزیزانی که هنوز در زندگیِ خود داریم آسانتر شود، و اوقات خود را در کنار آنها دل‌پذیرتر کنیم.

محققان همچنین در مورد این که چرا رضایتمندی در روابط از یک مسیر قابلِ پیش‌بینی پیروی میکند گمانه‌زنی کردند. محققان توضیح میدهند که طیِ ۱۰ سالِ اولِ یک رابطه، زوجها ممکن است زمان و انرژیِ کمتری را صرفِ برقراری ارتباط، داشتن رابطه‌یِ جنسی، و گذراندن وقت با هم کنند. میل به داشتنِ یک شریک ایده‌آل که تمام نیازهای ما را برآورده میکند ممکن است در دنیای واقعی با فردِ خطاپذیری روبه‌رو شود که نمیتواند برای ما همه چیز باشد. بنابراین شاید تعجب‌آور نباشد که اوجِ عاشق بودن را نمیتوان تا ابد حفظ کرد.

جالب این که، یافته‌های آنها طبقِ تحقیقاتی در خصوص این که افراد به احتمال زیاد حوالیِ هفت سال زندگی مشترک از هم جدا میشوند (زیرا بیشتر زوجها چند سال پس از ملاقات با یکدیگر ازدواج میکنند)، تقریباً به طور کامل با مفهوم «زیر سر بلند شدن بعد از هفت سال ازدواج» مطابقت دارد.

نویسنده‌یِ اولِ این مطالعه، جانینا لاریسا بولر، استادیار دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس، میگوید، با این حال، زوجهایی که از این مرحله عبور میکنند ممکن است در نهایت به احساسی از قدرت و تاب‌آوری برسند، حسی که ما در کنار هم هستیم ـــ که میتواند توضیح دهد چرا پس از ۱۰ سال دوباره رضایتمندی حاصل میشود.

بینشهایی برای زوج‌هایِ (غیر) خوش‌بخت

محققان مصرانه [از شما] میخواهند که اگر این پژوهش روحیه‌یِ عاشقانه‌تان را کاهش داده است، خود را نبازید. حتی زمانی که [سطح] رضایتمندی افراد به پایینترین سطح خود تنزل پیدا کرد، همچنان نسبتاً بالا بود ـــ ۷۷ در مقیاس ۱۰۰. و رضایتمندی تنها جنبه‌ای از رابطه نیست که افراد را کنارِ هم نگه میدارد؛ حتا اگر گاهی اوقات کمتر راضی هستید، همچنان میتوانید متعهد باشید.

بولر میگوید: «من فکر میکنم باید بپذیریم که رضایتمندی از رابطه تغییر میکند و کاملاً صحیح است که تغییر کند. اشکالی ندارد که در مقطعی از رابطه کمتر راضی باشیم، و این به معنای صرف نظر کردن یا انجام ندادنِ هیچ کار دیگری برای رابطه نیست، بلکه به این معنا است که دائماً خود را با این که دیگران چه اندازه رضایتمند هستند مقایسه نکنیم.»

این [نتایج] نیز [به صورت] روی هم رفته هستند؛ مسیر رابطه‌یِ شما ممکن است کاملاً متفاوت به نظر برسد. بولر امیدوار است در آینده بررسی کند که چه جنبه‌هایی از شخصیت افراد ممکن است در روابطِ راحتتر یا دشوار‌تر مؤثر واقع شود ـــ مواردی مانند ثباتِ عاطفی، عزتِ نفس، سبک دل‌بستگی، یا گشودگی نسبت به رشد و تغییر. این نوع تحقیقات میتوانند به درمانگران و سایر پزشکان کمک کنند تا بهترین توصیه‌ها و تدابیر را به زوجها در سنین و مراحل مختلفِ رابطه ارائه دهند.

اما اگر بعد از یک دهه یا در دوران میان‌سالی کمتر از رابطه‌تان احساس رضایت میکنید، شاید دانستنِ این که این امر کاملاً طبیعی است تسکین‌دهنده باشد ـــ و این که شاید بهتر باشد در کنار هم به انتظارِ مسائلِ دشوار باشید.