با عرض سلام من در پی یافتن جواب برخی سئوال ها بودم که در تمام موارد و در ابتداء هر پرسش با کلمه چرا مواجه شدم. به عبارتی برای داشتن هر پاسخی در ابتدا گفتن و یا پرسیدن چرا ضروریست.کلمه ای که ما (شاید) ایرانی ها کمتر با آن آشنائیم و در تمام زمینه ها خود را بی نیاز از پرسیدن می دانیم.با کنکاشی که در گوگل کردم خوشبختانه به ویرگول برخوردم که آنرا جائی مناسب برای نوشتن و عنوان کردن مطلب خود یافتم.به هر حال منظور از گفتن و عنوان کردن این مطلب اینست که با توجه به ضعف پرسشگری در بین ما شرایطی فراهم شود که مردم تشویق به پرسشگری شوند.این موضوع تا آنجا برای من اهمیت دارد که کلمه چرا را در مقابل هیچ قرار دادم و بر خلاف هیچ که پوچی را میرساند قصد دارم با گفتن چرا و مطرح کردن سئوال دریچه ای به دنیای نور و روشنائی باز کنم چون تصور من اینست که غرب با همین چرا گفتن ها توانسته به رازهای سر بمهر این جهان برسد و گلیم خود را از آب بیرون بکشد در حالی که ما همچنان اندر خم یک کوچه ایم.امیدوارم همه ما با مطرح کردن چراها و پرسشگری قدمی در جهت یافتن نایافته ها و ناگشوده ها برداریم. ذات نایافته از هستی بخش کی تواند که شود هستی بخش.به امید حرکت در این راه.
