ویرگول
ورودثبت نام
heidary_as
heidary_asعلی حیدری هستم 36 ساله مدیر فروش یک شرکت پخش ، کارشناس ارشد بازاریابی ، علاقه مند به فیلم و کتاب با کلی رویای بزرگ و ایده های نو برای دنیای بهتر.
heidary_as
heidary_as
خواندن ۱ دقیقه·۸ سال پیش

دوری یا نزدیکی

در هندسه ی کُرات مفهومی داریم به نام "گریت سِرکِل" یا دایره ی بزرگ که منظور از آن دایره ای است با بیشترین محیط ممکن که بتوان بر روی یک کره ترسیم نمود. مثلا اگر کره ی زمین را یک کره ی کامل فرض کنیم، خط استوا یک دایره ی بزرگ است. فرض کنید که دو رهرو بر روی دایره ی بزرگ استوا یکی به غرب و دیگری به سمت شرق رهسپار شوند. برای ناظری که در نیمکره ی (شمالی – جنوبی) موافق این دو رهرو ایستاده است، آن ها در حال دور شدن از هم هستند اما برای ناظری دیگر که ۱۸۰ درجه آن ورتر یعنی آن سوی کره ی زمین ایستاده است، این دو رهرو در حال نزدیک شدن به هم هستند زیرا که در آن سوی کره ی زمین بر روی این دایره ی بزرگ به هم می رسند. این مسئله نشان می دهد که در سیستم های بسته هر دور شدنِ ظاهری عملا یک نزدیک شدنِ واقعی است. حدس پوآنکاره در رابطه با منیفولدِ بی سوراخ بودن پهنه ی کیهان، امروزه مسئله ای اثبات شده است. از این رو ما با همین وضعیت در کل کیهان مواجه هستیم. دو سفینه که از هم دور می شوند، در آن سوی کیهان به هم می رسند. دو الکترون که همدیگر را دفع می کنند، در آن سوی کیهان به هم جذب می شوند، گویا که در آن سوی کیهان بارهای مخالفی پیدا می کنند. این مسئله جایی بغرنج تر می شود که بفهمیم هر آن دو چیزی نیز که به هم نزدیک می شوند، عملا در حال دور شدن از یکدیگر هستند (دقیقا سناریوی عکس مسئله ی فوق). همه می دانیم که جهات مسایلی قراردادی اند و حال به نیکی فهمیدیم که نزدیکی و دوری نیز توهماتی بیش نیستند.

۲
۰
heidary_as
heidary_as
علی حیدری هستم 36 ساله مدیر فروش یک شرکت پخش ، کارشناس ارشد بازاریابی ، علاقه مند به فیلم و کتاب با کلی رویای بزرگ و ایده های نو برای دنیای بهتر.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید