دستانِ سرداران سرخت بُر زدن دارند
سر بر نگردان گلّه ای نیزه سخن دارند
لبریزِ چشمانِ هزاران ماهِ آویزان
دیوانه هایِ چشمه جشنِ تن به تن دارند
آوارهای خنده دارِ تشنه ی مرگت
رقصِ گروهی توی آغوشِ کفن دارند
لابُد نمی تابند سیلی شعله ور باشی
سدهایِ لب های بلندت سوءِظن دارند
رویایِ لبخندی نمی بافند جز دیوار
بُن بست های مرده ی هرچه دهن دارند
پشتِ سَرِ دیوانه هایم مرگ می جنگد
ترسی نَه از رقصِ کلنگِ گورگن دارند...
#محمدحسین_حجازی
(مجموعه غزلِ "جهانِ دوباره" / انتشارات نوید_۱۳۹۷)
@Hejazzzi
https://t.me/Hejazzzi
ارتباط با ما:
09334299714_آقای محمدرضا حجازی
(آنچه در اینجا می آید در مطبوعات ادبی و هنری چندین نوبت به چاپ رسیده است.)