نه نمیشود ؛چند روز گذشته بود؛ و تلاشهای من بینتیجه مانده بود؛ دیگر فهمیده بودم که با این ماشین خراب؛ نمیشود از این طوفان مه آلود عبور کرد باید درستش میکردم ؛
ماشین زندگیم را بعد از سالها راه انداختم و روپوش غم و اندوه را از رویش برداشتم.
شیشههایش شکسته بود و خش برداشته بود و باعث شده بود سرما وارد شود و گرد و غبار داخلش بنشیند و صندلیها را کثیف کند علاوه بر آن باعث شده بود دیدم نسبت به بیرون تار شود .
شیشههایش را تعویض کردم.
هنگامی که در باک را باز کردم دیدم فاقد قطرهای از بنزین؛
آمدم در آن جایگاه قلبم را به امانت گذاشتم به امید سرنوشتی آبی و ستارههایی درخشان در حومه آن ساحل زیبا؛
باکش پر شد.
نگاهی عمیق به تایرهایش انداختم که گویی چهار پیرهن از من بیشتر پاره کرده بودند پوسیده ی پوسیده...
تایرهایش را با کفشهای نیوبالانس امروزی تعویض کردم
سقفش ترک برداشته بود اگر مهمان باران میشدم حجت را بر من تمام میکرد اما کاری از من ساخته نبود سپردمش به خدا!
دسته هایی که ؛سپری بود برای رفع مشکلاتی که میخواستند طناب دارشان را به گردنم بیاویزند و مقصدم را دچار چالش کنند ولی مانع میشدند؛ خراب شده بود.
و باید تعمیرش میکردم به همین خاطر دستهای نو نثارشان کردم.
حال تنها چیزی که از خراب شدنش خوشحال بودم و قصد تعمیر کردن آن را هم نداشتم آینه روبرویم بود که باعث میشد آن سفره چرب و چیلی گذشتهام نمایان شود؛ و من معدهام با آن سفره چرب و چیلی اصلاً سازگار نبود.
دلم میخواست آینه جلوام همانگونه کثیف و شکسته باقی بماند تا منعکس کننده گذشتهام نباشد.
