دنیای عجیبیست، روسیه که دستش به خون اوکراینیها آغشتهست به همراه امارات متحده عربی درخواست توقف فوری جنگ اسرائیل و فلسطین را مطرح کرده. آمریکا قطعنامه پیشنهادی روسیه را وتو میکند.
جالب اینجاست که روسیه بیشترین سود را از جنگ فلسطین و اسرائیل میبرد چرا که افکار عمومی به آن سو منحرف میشود و هزینههای پشتیبانی جنگ بین اوکراین و اسرائیل سرشکن میشود. پوتین بهطور مستقیم گروه حماس را محکوم نکرد و در عوض، وضعیت کنونی غزه را به گردن «دیپلماسی شکست خورده آمریکا در خاورمیانه» انداخت.

خبرگزاریهای آمریکایی از همان ابتدای جنگ خبر سربریدن کودکان در اسرائیل را منتشر کردند. رئیس جمهور این کشور گفت: «من هرگز فکر نمیکردم عکسهای کودکان سربریده را ببینم و این جنایت سربریدن کودکان را توسط تروریستها تائید کنم.» کاخ سفید روز بعد گفت رئیس جمهور این عکسها را ندیده و صرفا به اخبار دولت اسرائیل ارجاع داده است. یعنی رئیس جمهور آمریکا به دروغ گفته بود که دیده است!
جالب اینجاست رئیس جمهور در دیدار با یهودیان پیشتر این اظهارات را تائید کرده بود:
Meeting with Jewish leaders, Biden confirms reports that Hamas beheaded Israeli children
اظهاراتی که مبنای واقعی نداشتند دهان به دهان در رسانهها گشت تا نهایتا خبرنگاران نتوانستند منبع خبر را تائید کنند. خبرنگار سیانان گفت: «روزهای قبل دفتر نخست وزیر اسرائیل تائید کرده بود که حماس سرکودکان را بریده است. حالا دولت اسرائیل میگوید از تائید این خبر ناتوان است. من باید در مورد کلمات دقت بیشتری به خرج دهم. عذر میخواهم.»
Yesterday the Israeli Prime Minister's office said that it had confirmed Hamas beheaded babies & children while we were live on the air. The Israeli government now says today it CANNOT confirm babies were beheaded. I needed to be more careful with my words and I am sorry.

انتشار این دروغ در سطح وسیع، حتی در سطح رئیس جمهور آمریکا نشانه سیاست دو لبه است. جامعهای که دموکراسی و آزادی را افتخار و بالاترین ارزش توصیف میکنند، دروغ اسرائیل را قبول میکنند تا جامعه آماده پذیرش هزینههای جنگ شود.
من ۴ نمونه دیگر را هم بررسی میکنم. اول از همه بریتانیا.
در جهان هیچ خبرگزاری بیغرض اخبار را منعکس نمیکند. نمونه بارزش اخبار جمهوری اسلامی که به طور مشمئزکنندهای جهتدارند. بیبیسی با ظرافت و در لفافه سمت و سوی اخبار را تعیین میکند. چارچوب رسمی این رسانه (media agenda) دفاع از سیاستها و منافع بریتانیاست. در همین راستا، در چند روز گذشته، صریح و بیپرده ۶ خبرنگار را بخاطر لایکهای توئیتر تعلیق کرد. جرم آنها دفاع از فلسطین عنوان شده. فلسطین هم که فرقی با گروه تروریستی حماس ندارد!
At least six BBC reporters have been unofficially suspended following allegations that they had praised Hamas' brutal attacks on Israel on social media, with multiple figures affiliated with its Arabic channel that the civilian victims shouldn't be considered innocent civilians.
برای من عجیب بود که بیبیسی حمله به بیمارستان در غزه را بدون پردهپوشی خبررسانی کند. خبرنگار بیبیسی به طور مستقیم ارتش اسرائیل را مسئول این جنایت دانست. من اخبار مرتبط با بیمارستان در بیبیسی را مرور کردم. گفته بود تحقیقات در مورد نقش حماس یا ارتش اسرائیل در جریان است!
سوال اینجاست: اسرائیل که در همان چند روز اول ۴۰۰۰ تن بمب روی غزه ریخت، زمین را شخم میزند و چون مغول چیزی زنده و مرده به جا نمیگذارد، چرا به صراحت محکوم نمیشود؟
پس از حمله حماس سوئد و دانمارک کمک مالی توسعه به غزه را بلافاصله قطع کردند. رقم قابل توجهی نبود اما آنها میخواستند حتی به طور نمادین هم از فلسطینیها پشتیبانی نکنند.
پلیس سوئد که چندی پیش اجازه سوزاندن قرآن را صادر کرده بود و آن را مطابق آزادی بیان میدانست، طرفداران فلسطین را محدود کرد. برای حفظ آزادی بیان و امنیت عمومی، به طرفداران فلسطین اجازه تجمع یا راهپیمایی نداد.
من که در کشورم معنا و مفهومی از آزادی بیان ندارم. آن طرف هم که ادعایش را دارند، وقتی منافعشان در میان باشد این طور سوگیری دارند.
نخست وزیر دانمارک، مته فردریکسن که برای اهدای گل به سفارت اسرائیل رفته بود، وقتی روزنامهنگاری از او پرسید که آیا میخواهد با کشتههای غیرنظامی فلسطینی هم ابراز همدردی کند، یا خیر؟ گفت: مرگ غیرنظامیان اسرائیلی و فلسطینی قابل مقایسه نیست.
جالب اینجاست که خبرنگار هم دانمارکیست. یعنی همه دانمارکیها نگاه واحدی ندارند منتها صاحب قدرت به اسرائیل شیفته و از فلسطینیها بیزار است! در بالاترین ردههای سیاستگذاری عمومی دانمارک نژادپرستی هویداست. این را اضافه کنم که در بسیاری از کشورهای اروپایی سالهاست به طور قانونی و فرهنگی با نژادپرستی مبارزه میشود اما هنوز در لحظههای نفسگیر این طور عیان میشود.
سالهاست که چند نماینده ایرلند موضع همدلانهای با فلسطینیها دارند. امروز یکی از نمایندگان ایرلند در پاسخ به دیگر نماینده این کشور در اتحادیه اروپا که ابراز کرده بود «We stand with Israel» و در دفاع از اسرائیل سخن گفته بود، گوشزد کرده بود: «حرفهای این نماینده موضع همه مردمان ایرلند نیست. نمایندگان ایرلند وظیفه دارند منصفانه و به حق از سیاستهای عمومی عادلانه دفاع کنند. ما در طرف حاکمیت ملی، حقوق اجتماعی، عدالت و اجرای قانون هستیم.» (نقل به مضمون - Clare Daly)
حرف قابل تاملیست. شما در کدام وجه میایستید؟ در طرف اسرائیل، فلسطین، یا طرف قانون؟ بنظرم اگر قرار به حل و فصل این مناقشه باشد باید گروهی بیرون از بازی و در طرف قانون بایستند. البته طرف قانون یعنی ایستادگی در برابر اسرائیل چرا که آنها به مرزهای ۱۹۶۷ سازمان ملل برنمیگردند. ارتش اسرائیل به صراحت اعلام کرد محدودههای مشخص شده برای اسرائیل ارزش استراتژیک نظامی ندارند. آسیبپذیری این محدودهها به هیچ عنوان برای اسرائیل قابل قبول نیست. در ثانی، اسرائیل تا به امروز نشان داده به قوانین بینالمللی اعتنایی ندارد و کماکان به ساخت و ساز در سرزمینهای اشغالی ادامه میدهد. پس در واقع قانون در این مورد سمت فلسطینیهاست.
تامل بیشتر در صحبت نماینده ایرلند ما را به معنا و محتوای انصاف و عدالت میرساند. ابتدا باید در مفهوم این دو موضوع واکاوی کرد و بعد به موضوع عدالت جغرافیایی و مرزی نظر انداخت. مساله سرزمین فلسطین یا ارض موعود اسرائیل با وجود ابعاد مذهبی، تاریخی و سیاسی پیچیده است.
من در اینجا چند مورد را به طور خلاصه از نگاه گزینشی و تبلیغات جهتدار رسانههای چند کشور غربی مطرح کردم. دقت کنید قابی که رسانه برای نمایش اتفاقات انتخاب میکند در تفسیر و تحلیل تعیینکننده است.

فهم واکنش سیاستمداران و رسانه نیاز به بررسی تاریخ ۱۰۰ ساله اخیر این منطقه دارد. برای آگاهی از زوایای آن شما را دعوت میکنم به خواندن و شنیدن خلاصه کتاب: صلحی که همه صلحها را برباد داد.
دو پادکست بیپلاس و اکوتوپیا این کتاب را روایت کردهاند.
ارادتمند رفقا
با مهر و امید

