بعد از شهادت پیامبر(صلی الله علیه وآله) که هنوز آن حضرت را دفن نکرده بودند، مسلمانها برای جانشینی در سقیفه بنی ساعده جمع شدند تا خلیفه و جانشین رو تعیین کنند این درحالی است که از شروع بعثت مسئله جانشینی به طور صریح و غیر قابل انکار مطرح شده بود و اولین بار در دعوت اقوام درجه یک این کار صورت گرفت که پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: فأییکم یؤازرنی علی أمری هذا؟(چه کسی مرا در این کار کمک میکند؟) که بعد از تکرار سه مرتبه تنها امیرالمومنین (علیه السلام) پاسخ مثبت داد، و پیامبر(ص) فرمود: إن هذا أخی و وصیی و وزیری وخلیفتی فیکم،( علی وصی، وزیر وخلیفه من در میان شماست)
بنابراین به طور صریح تعابیری مانند وزیر و خلیفه به کار رفته و همه حاضرین در جلسه مفهوم این کلمات را به خوبی فهمیدند که بعد از پایان جلسه به صورت تمسخر به أبوطالب گفتند از این به بعد باید از پسرت(علی) اطاعت کنی، که این نشان دهنده فهمیدن موضوع است.
ادامه دارد...
۱_ درالمنثور،ج۵،ص۹۷ و «کنزالعمال» ج۱۳،ص۱۳۱ و «بن کثیر» ج۵،ص۲۷۱، «شواهدالتنزیل»ج۱،ص۴۸۶ و «البرهان»ج۴،ص۱۸۷ و«کشف البیان»ج۷،ص۱۸۲