دنیا، چنین آقامديری، به خود، ندیده است! (خاطره یک دانش آموز)سالار سهرابي
مطلبی كه در پيش رو داريد، خاطره يك دانش آموز(هنرجو)، از حضور و تحصيل در يك هنرستان است كه به همان شكلِ سادهِ نوشتاری و بدون هيچ تغييری در محتوا و فقط، بعد از ويراستاری نگارشی و اصلاح املايی و با توجه به اينكه در لا به لای اين نوشته، موارد مديريتی و تربیتی و نوع مشاركت دانش آمـوزان كه اين نوع آموزش و فرهنگ، از قبيـل تأكيـد بر كار گـروهی، مشاركت دانش آموزان در كارهای مدرسه، دوستی و همكاری بين بچه ها، نظافت مدرسه، تفريح و شادی و آزادیِ بيشتر و مواردی از اين قبيل كه کمتر، در فضاهای آموزشی، مشهود است، به جهت احتمال مفید بودن، به ویژه برای دست اندرکاران حوزه تعلیـم و تربیت، در اينجـا آورده شده است. اين دانش آموز عزيز، بارها از من خواسته اند اين مطالب را، خودشان در نشريه و فضاهای مختلف مجازی درج نمايند كه به دليل توصيف و تمجیدهایِ از شخص اينجانب، مانع آن شده بودم تا اينكه به دليل تشخيص مفيد بودن برخی مطالب اين دانش آموز و پیشنهاد برخی دوستان و پسند و پیشنهادِ تعدادی از دانشجویان رشته علوم تربیتی، تصميم گرفتـم با حذف و تعدیـل برخی از مطالب غیرضروری، قسمتی از عين مطالب ارائه شده را، در اینجا بياورم...(ادامه دارد؛ در صورت تمایل، به وبلاگ مراجعه نمایید.)