مثل همیشه نصفه شبه و اینبار هوس نوشتن نکردم. یه مدته نمیتونم بنویسم و اذیتم میکنه. اینو مینویسم... چون فقط یه چیزی نوشته باشم.
این چند وقت ذهنم خیلی درگیر همچیه. فکرای عجیب و غریب و سوالایی که هرچقدر هم براشون جواب پیدا کنی تموم نمیشن.
فردا قراره یه نفرو بعد شیش ماه ببینم. در واقع قرار بوده سورپرایز بشم و فعلا هیچ کس نمیدونه از قبل میدونستم. خب یکم عذاب وجدان دارم که ده نفر آدم دارن با هم همکاری میکنن که چیزی رو که من میدونم، نفهمم.
یه دفترچه قرمز دارم که معمولا شبا توش مینویسم. هر چی که به ذهنتون برسه. از تعداد زیادی چیزای عاشقانه خطاب به هیچ کس گرفته تا داستان و در نهایت خاطره. شایدم نشه بهش گفت خاطره، چون هیچ ربطی به اتفاقای اون روز نداره. معمولا فکرا و چیزای و ذهنمو بهش میگم. اینا اهمیتش از اتفاقای تکراری هر روز بیشتر نیست؟
هر چند که جدیدا حتی حال نوشتن توی اونم ندارم...
پست بعدی احتمالا چندتایی یادداشت بی ربطه که چند هفته پیش نوشتم و نمیدونم چرا همون موقع منتظرش نکردم. ولی تا حدی ازش خوشم میاد. یه ایده هم به سرم زده که درباره اختلال خیالپردازی ناسازگار داستان بنویسم. شاید چون عجیب درکش میکنم . بگذریم...
مدت هاست میخوام یه انتشارات یادداشتای پرت بزنم. چیزایی که مخاطبی ندارن و مثل این، نه خاطرن، نه داستان نه هیچ چیز دیگه ای. یجور تخلیه ذهنی. البته احتمالا اسمش رو انگیلیسی میذارم. شاید چون تلفظ کلمه Stray notes رو خیلی دوست دارم.
اخرین قسمت چرت و پرتام(شما بخونید یادداشت) این بود. امشب یه لیست از اهنگایی که دوست داشتم نوشتم و میخوام هربار آخر پستام یکیشو بنویسم. همینجوری، فقط جهت گذران وقت...
3- happier than ever * اصلیش تو ساوند کلاود نیست*
اینیکی رو احتمالا میشناسید. معمولا همه اهنگای بیلی خوبه و اینیکی بهتر. حس عجیبی داره و برای همین معمولا وقتی بهش گوش بدم حالم بد میشه. هرچند از نوع خوبش. ولی خب به خاطر همین معمولا وقتایی که میدونم ظرفیت چند ساعت بی حال و حوصله شدنو دارم گوش میدمش. در کل، دوستش دارم.
**میشه یه عکس بدین برا پست؟ حس و حال پیدا کردنش نیست
همین دیگه، شب بخیر :)
