دیدن کتاب‌های باز و نوجوانی که ساعت‌ها غرق گوشی یا خیره به سقف است، دغدغه هر روز بسیاری از والدین است. اما آیا این رفتار واقعاً ناشی از تنبلی است؟ پاسخ متخصصان این حوزه منفی است؛ تعلل در نوجوانان ریشه در احساسات پیچیده دارد.
بسیاری از نوجوانان شروع درس را به عقب می‌اندازند چون ناخودآگاه نگران‌اند نتیجه، عالی نباشد. نوجوان پیش خود فکر می‌کند: «اگر تلاش کنم و نمره خوبی نگیرم، یعنی باهوش نیستم.» این فشار روانی باعث فرار از تکلیف می‌شود.
تکالیف حجیم و مباحث سخت در نوجوان اضطراب ایجاد می‌کنند. او به جای حل اضطراب، به لذت‌های فوری مثل بازی و شبکه‌های اجتماعی پناه می‌برد تا ذهن خود را آرام نگه دارد.
اگر نوجوان ارتباطی بین دروس و آینده شخصی خود پیدا نکند، انگیزه درونی‌اش خاموش می‌شود.
طبق هر مقاله روانشناسی معتبر، تعویق تحصیلی مشکلی قابل‌حل است؛ کافی است تکالیف را به بخش‌های بسیار کوچک تقسیم کنید، فضای خانه را بدون قضاوت نگه دارید و از سرزنش مداوم دست بکشید. راهکارهای دقیق‌تر را می‌توانید در بخش دیگر یک مقاله روانشناسی تخصصی یا در جلسات مشاوره بررسی کنید تا ریشه اضطراب نوجوان ردیابی شود
