مدتی بود درگیر واژه‌ای به نام " اصل گرایی " شده بودم. و تقریبا با روش برنامه ریزی خودم این رویکرد رو متناقض میدیدم. سعی میکردم آلوده‌ی این روش نشم و سمت محافظه کار ذهنم هشدار میداد که هرگز روش جدیدی رو امتحان نکن و در گوشه‌ی امن خودت بمون.
من یک فرد milti-task هستم و ازونجایی که مقداری عجله هم همیشه همراهم هست برای نتیجه گرفتن از کارها، سعی‌ام بر اینه که از لحظه ها برای انجام دادن کارهای متنوع استفاده کنم. حتی گاهی از یک دقیقه برای انجام چند کار بهره بردم.
این چندتکلیفی در لیست کارهای روزانه من به اندازه ای شده بود که در حال تماشای فیلم کتاب میخوندم و در کنار خانواده هم بودم و حتی دلم میخواست در همون لحظه پادکست جدیدی که دانلود کرده ام را هم گوش دهم. این شرایط در همین دو سال اخیر و به ندرت برای من ایجاد شده بود به دلیل فشردگی خیلی زیاد برنامه کاری‌ام. من در یک بازه‌ی زمانی هم دانشجو بودم هم در 3 تیم با اهداف متنوع مشغول فعالیت. دو ماهی بیشتر دوام نیاوردم و سعی کردم کم‌کم کارهارو هدفمند کنم و تنها جایی باشم که کمک کننده ی من هست برای رسیدن به اصلی ترین هدف زندگیم.
توی این مسیر کتاب‌های متنوعی خوندم، کارگاه های هدفگذاری شرکت کردم و حتی یک مربی همراه داشته و دارم. یکی از اون کتاب ها که باعث شد دست به تایپ بشم و درباره‌ی اصل‌گرایی بنویسم کتاب «آن یک چیز- the one thing »اثر گری کیلر و جی پاپاسان هست.
ایده ی محوری کتاب یک چیز است :
" آن یک چیز زندگی ات را پیدا کن و برایش عمرت را بگذار و به هر آنچه که به رسیدن به آن یک چیز کمک نمی‌کند نه بگو "
در 18 فصل نویسنده کانه مورچه روی مغز شما راه می‌رود و می‌گوید اگر میخواهی موفق شوی فقط و فقط باید روی یک موضوع تمرکز کنی . نویسنده موفق شد و تونست من رو قانع کنه تا زمان بندی ام رو به گونه ای تغییر بدم که در هر لحظه تنها به یک چیز فکر کنم.
ابتدای کار باید این دروغ ها را که درباره موفق شدن شنیده ایم دور بیندازیم :
بیایید با هم معنای خوشبختی را مرور کنیم. خوشبختی یعنی :
" حس رضایت از لحظه حال و وقتی به پشت سرمان نگاه می‌کنیم احساس رضایت داشته باشیم نه احساس پشیمانی "
اگر میخواهیم در آینده احساس پشیمانی نکنیم باید این لحظه حال را زندگی کنیم. سبک زندگی‌ای لازم داریم که با آن بتوان در مسیر رسیدن قرار گرفت.
اگر بخواهم تجربه ی شخصی خودم را بگویم، باید به شما توصیه کنم که با خودتان ، علایقتان ، دوستان و خانواده تان و حتی با محیط رو راست باشید.
بگردید درون خودتان و دلیل زندگی کردن و نفس کشیدنتان را پیدا کنید. خودتان را ارزیابی کنید، ببینید برای چه کاری حاضر هستید تمام روزتان را وقت بگذارید حتی بی خوابی بکشید .
بعد آن یک چیز را برای 5 سال آینده تا .... همین لحظه پیدا کنید .
در هر زمان تنها برای یک کار تمرکز کنید ( این جمله را من با فونتی درشت جلوی چشمم گذاشته ام تا روحیه چندتکلیفی ام را مهار کنم )
اما قطعا کار بسیار دشواری است اینکه تعهد داشته باشیم و برای مهمترین هدف زندگی به طور مداوم و متمرکز وقت بگذاریم . راهکار من این است که 30 یا 40 یا به قول یک روانشناس 65 روز برای آن کار وقت بگذارید و به هر مشقتی شده آن کار را انجام دهید.
تنها راه تعهد این است که آن کار برای شما تبدیل به یک عادت شود تا سریعتر و راحت تر انجامش دهید.
نوشته ام را با یک نقل قول خاتمه میدهم این جمله را چندین بار بخوانید و به آن عمل کنید :
" برنامه ریزی ، آینده را به زمان حال می‌آورد به طوری که می‌توانید هم اکنون برای آن کار کنید "
