سرم را از خاک بیرون آوردم، بهار بود و جوانه زدن ناگریز.
اینجا آرامتر میتوانم بنویسم، دور از تمام صفحات اجتماعی شلوغ که تنها مرا یاد شهرهای بی دروپیکرمان میاندازند. شاید هم به زودی همین صفحهی سفید را پاک کردم و به گوشهای در میان کلماتم خزیدم. به هرحال؛ اکنون اینجایم و میخواهم دمی با کلمات خلوت کنم.