
انسانها و فیلسوفهای زیادی تمام زندگی خود را گذاشتند تا معنا و مفهوم زندگی آدمی را پیدا کنند و هر کدام از آنها به نتیجه مشخصی رسیدند ولی واقعیت این است که معنای زندگی انسانها، منحصر به فرد است و هر کسی، معنای خاصی را برای زندگی خود در نظر میگیرد. یکی از کتابهایی که به ما کمک میکند معنای زندگی خود را پیدا کنیم، کتاب در جستجوی معنا اثر دکتر ویکتور فرانکل است.
کتاب انسان در جستجوی معنا یکی از زیباترین، آموزندهترین و عمیقترین کتابهایی به شمار میرود که تاکنون نوشته شده است. در این کتاب ویکتور فرانکل در مورد دوران اسارات خود در اردوگاه کار اجباری آلمان نازی و سپس آزادیش از آن مخمصه صحبت میکند. وی در این کتاب پیرامون مسئله مهم «معنای زندگی» صحبت میکند. اگر شما هم تمایل دارید معنای واقعی و اصلی زندگی خود را پیدا کنید و از این راه به زندگی خود معنا ببخشید، این کتاب میتواند کمک زیادی به شما کند.
ویکتور فرانکل (Viktor Frankl) در سال 1905 در وین اتریش به دنیا آمد. وی پایهگذار یکی از مهمترین روشهای درمانی در علم پزشکی است که به آن معنادرمانی (لوگوتراپی) میگویند. وی در سال 1925 یک مقاله روانشناسی منتشر کرد و در این مقاله در مورد مفاهیمی مثل معنا و ارزش صحبت کرد و با تمرکز بر این دو مفهوم، تفاوتهای فلسفه و روانشناسی را مورد ارزیابی قرار داد. در سالهای 1930 تا 1938 در یک بیمارستان روانی در شهر وین مشغول به کار بود و ریاست بخش خودکشی زنان را بر عهده داشت. در سال 1938 و در خلال جنگ جهانی دوم، آلمان به اتریش حمله کرد. فرانکل هم تصمیم گرفت به صورت خصوصی در زمینه عصبشناسی و روانپزشکی فعالیت کند.
از آنجا که ویکتور فرانکل یهودی بود، در سال 1942 به اردوگاه کار اجباری از آشویتس تبعید شد و سختترین و سرنوشتسازترین روزهای عمرش را در این اردوگاه سپری کرد. او مدتی هم در اردوگاه کار اجباری داخائو سپری کرد. درست است که او در سال 1945 آزاد شد و به خانه برگشت ولی تجربیات خود در این سالهای تبعید را نوشت و در سال 1946 تحت عنوان «انسان در جستجوی معنا» منتشر کرد.
او تلاش کرد که شیوه معنا درمانی، پیدا کردن معنای زندگی و مقاومت در برابر سختیها را به همنوعان خودش بیاموزد. امروز مکتب معنادرمانی فرانکل یکی از مطرحترین مکاتب روانشناسی در جهان است. فرانکل در نهایت در 92 سالگی در سال 1997 در وین چشم از جهان فروبست ولی کتاب در جستجوی معنای زندگی هنوز یکی از بهترین و پرفروشترین کتابهای جهان است.
زندانیهایی که وارد اردوگاه کار اجباری آشویتس میشدند، دو دسته بودند. یک دسته را به بخش کار اجباری میفرستادند و دسته دیگر را به بخش اعدام میبردند. کسانی که اعدام میشدند که تکلیفشان مشخص بود ولی کسانی که در اردوگاه کار اجباری بودند، وقتی صحنه اعدام را میدیدند، سرشار از ناامیدی و سرخوردگی میشدند و به همین خاطر بخشی از آنها ترجیح میدادند که خودکشی کنند. به همین خاطر به سمت فنسهای برقدار اطراف اردگاه میرفتند و با خودکشی خودشان را از این وضع نجات میدادند.
کسانی که دست به خودکشی نمیزدند، بعد از مدتی با بیتفاوتی روبرو میشدند و همه چیز برایشان عادی میشد. در نتیجه ترجیح میدادند که به هر شکل ممکن این وضع را تحمل کنند و زندگی خود را ادامه دهند. ویکتور فرانکل، یکی از همین افراد بود. البته دغدغه اصلی آنها، رسیدن به نیازمندیهای اولیه زندگی مثل آب و غذا بود. این دغدغه به قدری شدید بود که وقتی تیفوس در زندان شیوع پیدا کرد، بسیاری اصلاً احساس انزجار و ترحم نداشتند و اتفاقاً خوشحال بودند؛ چون میدانستند که غذای بیشتری به آنها خواهد رسید.
زندانیها هیچ تصوری از آینده نداشتند و نمیدانستند که چه زمانی از زندان آزاد میشوند. این وضعیت باعث شده بود که زندانیها به یک مرده متحرک تبدیل شوند. این بخش از کتاب انسان در جستجوی معنا واقعاً دردآور است و به ما یاد میدهد که انسان توانایی عادت کردن به هر چیزی را دارد.
ما در همیار آکادمی خلاصه کتاب انسان در جستجوی معنا را قرار داده ایم که با مراجعه به صفحه کتاب انسان در جستجوی معنا میتوانید آن را مطالعه کنید.