سرم،چشمام، فکم حتی دندونام درد میکنه! تقریبا همه ی روز در حال اشک ریختن بودم. اگه کسی می دید فکر میکرد چه اتفاق وحشتناکی برام افتاده! اما در واقع همه چی آروم بود. یه روز معمولی بدون هیچ اتفاق خاصی. فقط از حرف زشت یه غریبه یه رهگذر که هیچ ارزشی تو زندگیم نداره دلم شکست. اون آدم بی ادب و نزاکت فقط یه لحظه از کنارم رد شد و شاید دیگه هرگز نبینمش اما تأثیر کلامش همه ی روزمو خراب کرد و شاید هر زمان دیگه هم که یادم بیفته باز همین حس و حالو تجربه کنم. اینکه حرف بی ارزش یه غریبه که هیچ نقشی در زندگی من نداره، چرا باید اینقدر برام مهم باشه، خودمم نمیدونم. با تلقین و تظاهر به بی خیالی هم نمیتونم خودمو گول بزنم. نباید مهم باشه اما هست و متأسفانه این دست خودم نیست. اهل درد و دل و حرف زدن از غم و غصه هام نیستم اما دیدم اینجا خلوته و ظاهرا کمتر کسی مطالب رو میخونه گفتم برای دل خودم چند خطی بنویسم. اگه کسی خوند باید عذرخواهی کنم که انرژی منفی درونمو باهاش به اشتراک گذاشتم. این روزا درد و غصه کم نیست هر کس بار خودشو بتونه تحمل کنه کافیه