
باتری ها به دو دسته تقسیم میشوند:
باتریهای شارژ شدنی به عنوان پیل ثانویه شناخته میشوند. این نوع باتریها را میتوان با وصل کردن به شارژ، بارها و بارها مورد استفاده قرار داد و قبل از اینکه نیاز به تعویض باتری باشد، استفادههای متعددی از آن کرد. هزینه اولیه باتریهای قابل شارژ معمولاً بیشتر از باتریهای یک بار مصرف است، اما مجموع هزینه مالکیت و اثر زیست محیطی این باتریها کمتر است، زیرا میتوان قبل از نیاز به تعویض، آنها را چندین بار به صورت ارزان مجدداً شارژ کرد.
انواع باتری شارژ شدنی:
سرب-اسید (Lead Acid) یک نمونه خیلی رایج از باتریهای قابل شارژ است. معمولاً برای ذخیره انرژی خورشیدی از این باتریها استفاده میشود، زیرا کیفیت باتریهای سرب-اسید، آنها را از سایر باتریها متمایز میسازد.
از آنجایی که این باتریها چگالی توان بالایی دارند، معمولاً در الکترونیک از آنها استفاده میشود.
ماده این باتریها میانفلزی است. این نوع باتریها طول عمر خوب و ظرفیت جریان بالایی دارند و میتوانند 100 وات-ساعت انرژی را در یک کیلوگرم ذخیره کنند.
در باتری قابل شارژ نیکل-کادمیوم، از نیکل اکسید هیدروکسید و کادمیوم فلزی به عنوان الکترود استفاده میشود. این باتری هنگامی که مورد استفاده قرار نمیگیرد، قادر است ولتاژ و شارژ الکتریکی را نگه دارد و از این نظر مفید است.
باتریهای شارژ نشدنی به عنوان باتریهای اولیه یا پیل اولیه شناخته میشوند. باتریهای اولیه، آنهایی هستند که وقتی انرژی ذخیره شده آنها یک بار به طور کامل استفاده میشود، نمیتوان دوباره از آنها استفاده کرد. این باتریها توسط هیچ منبع خارجی نمیتوانند مجدداً انرژی ذخیره کنند. به همین دلیل است که پیلهای اولیه را باتریهای یک بار مصرف مینامند.
انواع باتری های شارژ نشدنی:
باتریهای روی-کربن نخستین باتریهای خشک تجاری هستند که نیروی خیلی کمی را تأمین میکنند و به عنوان پیل خشک شناخته میشوند.
باتری آلکالین نیز یک باتری سلولی خشک است که از آند روی و کاتد دی اکسید منگنز تشکیل شده است. باتری آلکالین با قوطی فولادی بسته شده و قسمت بیرونی بخش داخلی با دی اکسید منگنز پر شده است.
باتریهای پیل لیتیومی به شکل سکهای یا دکمهای به بازار عرضه میشوند. این باتریها مقدار ولتاژ بیشتری (۳ ولت) نسبت به باتریهای روی، قلیایی و منگنز تولید میکنند.
باتریهای نقره اکسید باتریهایی کمتوان با ظرفیت بالا هستند. ظاهر این باتریها شبیه پیلهای جیوهای است و نیرو محرکه الکتریکی آنها بیشتر از ۱٫۵ ولت است.
باتری روی-هوا در مدت 5 دقیقه درست پس از باز شدن به ولتاژهای عملکرد کامل میرسد. این باتریها از نوع باتریهای اولیه با طراحی قابل شارژ هستند.
تاریخچه باتری:
در سال 1800 میلادی، آلساندرو ولتا دریافت که هنگام استفاده از یک مایع خاص به عنوان رسانا، میتوان به صورت مداوم برق تولید کرد. این کشف منجر به ساخت نخستین پیل ولتایی یعنی باتری شد. اختراع باتری توسط ولتا، عصر جدیدی را برای آزمایش باتری آغاز کرد. تعدادی از دانشمندان برای ساخت باتریها آزمایشهای گوناگونی را انجام دادند. اما تعداد کمی از آنها توانستند به نتیجه برسند. آلساندرو ولتا و جان فردریک دانیل دو دانشمندی بودند که به ترتیب پیلهای ولتایی و دانیل را ساختند.
منبع: