ویرگول
ورودثبت نام
حمیدرضا مدنی
حمیدرضا مدنی
حمیدرضا مدنی
حمیدرضا مدنی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

رفتن به جای دور


در تمام این سال ها تنها متوجه ی یه موضوع شدم ,اینکه هیچ چیز در این دنیا به ارامش ختم نمی شه .

اگه قشنگ به دورت نگاه کنی میبنی که ما ادما وقتی که از بچگی میام بیرون متوجه می شیم که این دنیا اصن جای قشنگی نیست .

می دونی اخه ارزوی هر بچه ای که زودتر بزرگ شه ولی زمانی که به سن پا میزاره دوهزاریش می افتی که همه ی اون خیالات فقط یه خیاله و واقعیت با چیزی که فکرشو می کرد فرق می کنه ,خوب درستشم همینه چون واقعیت ساخت تقدیر و خیالات ساخت ذهن.

همه درطی زندگیشون به دنباله ارامشن پول در میارن ,زن میگیرن , خونه می خرن وووو , اما تهش وقتی که دیگه وقتی نیست متوجه می شن تو این دنیا چیزی به اسم ارامش وجود نداره ,اونجاست که می خوان برن. یعنی دیگه بااین دنیا حال نمیکنن.

به نظر من تنها کسایی ارامشدارن که از اطرافشون خبر ندارن یعنی نمی دونن واقعیت زندگی چیه مثه بچه ها ,واسه همینه که اون انقد الکی خوشن واسه همینه که فقط می خوان بزرگ شن چون خبر ندارن که پشت این بزرگ بودن چقدر سختی های پنهانه.

من که میگم خدا این دنیارو واسه حیونا خلق کرده , ما ادما اومدیم که درد بکشیم ,فکر کنم کاری کردیم که الان داریم تنبیه می شیم ,هر چی که هست در پی یه ذره ارامش داریم له له میزنیم.

حالا سوال اینه که برای یه ذره ارامش باید چیکار کنیم ؟ کجا بریم؟

من یه عالمه فکر کردم و دیدم که برای رسیدن به ارامش نیاز هست تا به جایی بری که خیلی دوره ,جایی که فقط خدا بلده ,برای رفتن به اونجا ادم باید پای موندن نداشته باشه .

درسته گفتم یه جای دور ولی اگه بدونی یه قدمیته از ترس شبا خوابت نمی بره ,خیلی جالبه ادم از رفتن به سمت ارامش می ترسه شاید واسه اینه که نمی دونه کجاست وگرنه همه عاشق اونجا می شدن.

جای که خدا هست ارامش هست.

اونجاست که سهراب می گه خانه ی دوست کجاست.......

خداارامشفلسفیزندگی
۴
۰
حمیدرضا مدنی
حمیدرضا مدنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید