
یه گوشی تلفن همراه داشتم مدل سونی اریکسون W810i و یک روز عکسهای گوشی رو بررسی می کردم دیدم در مدت حدود سه سال من بیشتر از ده هزارتا عکس با اون گرفتم. بعد یک مقدار فکر کردم راجع به این موضوع که چرا این همه عکس میگیرم؟! رفتم به گذشته ها و دیدم که من از دوران نوجوانی هم همینطور بودم. دهه شصت من با دوربین لوبیتل پدرم که فیلم های 12 تایی می خورد از درخت توت منزلمون که برف زیادی روش نشسته بود عکس گرفتم. اون زمان عکس گرفتن به راحتی آب خوردن امروز نبود. مثلاً همین دوربین که گفتم خدمتتون، اولاً یک فیلم 12 تایی می خورد، بعد باید فاصله و نور و لنز رو تنظیم میکردی و دستت هم نمی لرزید و عکس میگرفتی، همچنین باید سوژه خیلی عالی می بود چون تعداد عکس ها محدود بود. بعد باید مدتی صبر می کردی تا 12 فیلم تکمیل میشد تا بتونی بری چاپ کنی. دو سه روزی هم زمان می برد تا چاپ می شد و میرفتی میگرفتی و میامدی با ذوق و شوق نگاه می کردی. بعضی وقتها می دیدی فیلم رو درست جلو نبردی و نیمی از عکس روی عکس دیگه افتاده یا چشم های یکی بسته است و یا دست یکی در حرکت بوده و بخشی از عکس تار است. و کلی آه و حسرت، چون دیگه امکان تکرار عکس نبود!

اومدم به سالهای جوانی ام یادم اومد عموم یک دوربین 110 داشت که فیلم 36 تایی می خورد و همچنین تنظیماتش خیلی راحت بود و فلاش هم سرخودش داشت. و وقتی میامد منزل ما و میرفتیم بیرون دوربینش دست من بود و کلی از طبیعت و خانواده عکس میگرفتم. ضمناً هر حلقه فیلمش سه برابر دوربین خودمون بود و دست من باز بود که از سوژههای مختلف عکس بگیرم.
زمانی هم که در مدرسه بچه ها بصورت یادگاری عکس میگرفتن من معمولا از تمام عکس ها برای خودم میدادم چاپ کنند.

سال 1381 یک سفر آموزشی با همکارم رفتیم کره جنوبی و من در این سفر یک دوربین فیلم برداری و یک دوربین عکاسی زنیط از خواهرم امانت گرفتم و با خودم بردم. هم فیلم و عکس از مراحل آموزش تهیه کردم و هم از محیط شهری و پارک و مناطق تفریحی که رفتیم. در مسیر راه هم از مالزی برگشتیم و از مناطق توریستی اونجا هم تا میتونستم فیلم و عکس تهیه کردم. وقتی اومدیم ایران دیدم 12 کاست فیلم بصورت ضبط دوبرابری و 15 حلقه 36 تایی عکس گرفتم!!

همینطور که در افکارم غوطه ور بودم، اومدم جلوتر یادم اومد که بعد از خرید دوربین دیجیتال CANON در یک سفر دیگر به کیش با این دوربین چقدر عکس از طبیعت و مناطق مختلف گرفتم تا حافظه دوربین پرشد که مجبور شدم برم سی دی بخرم و در هتل عکس ها را به سی دی انتقال بدم تا بتونم مجدد عکس بگیرم.

بعد از این همه فکر کردن راجع به گذشته عکاسی های خودم، تازه کشف کردم که من عاشق عکاسی هستم! و خودم اصلا خبر ندارم. خیلی از این کشف خوشحال شدم و رفتم چندتا سی دی آموزشی عکاسی خریدم و اون ها رو دیدم تا در عکس گرفتن حرفه ای بشم ولی ادامه ندادم . الانم فقط با گوشی موبایل عکس میگیرم و همچنان عکس میگیرم. عکس گرفتن از طبیعت لذت بیشتری برایم دارد و اغلب عکس هایم با موضوعات طبیعت است.
اینم چندتا از عکسهایم: (البته جز دو تا عکس دوربین الباقی عکسهای فوق رو هم خودم گرفتم!)




باتشکر از شما