وی گیسویی مرا دیوانه کرد ...
زیر نگاه پائیز ، انگاه که مست یک جرعه باران بودم ،چشمم بخواب شد ...دلم از قفس آزاد و‌روحم بهجولان رفت تا سقف آنجا که به دیده نمی اید نظر ...
در حلقه دوست ،دلم پر می زند و پرم از اوست ...
کاش امروز مست ،که هوا دیوانه است و پائیز عاشق ... چرخزنان .. پیراهن تنم می دریم از عشق ...کاش بهنظر بازی این قصه دریا ،که موج می زند در من ... چشم و ابرویی که مرا دیوانه کرد ... دست دراز می کرد... از جام جهان ..یا سر نهان ...
حال دلم ، مثل کبوتر نو پرواز ،قصه ساز است ...که آواز می خواهد و بس ...
من که دریده گلویم و رقص کنان ... به عشق این همه خوشی ...دنبال شعر و سرورد و ترانه ام ... تمامترانه من از چشمان تو آغاز می شود دلدار ... که از وصفش به وصال آفریدگارم می روم ... بیا در این همهمستی که از سحر پائیز است ... مهمان کنی ،تماشای بینظر نگاهت را ....با نظری از عمق ساحل سادگی ... بیا قصه را تا پایان پرده اخر ...پا به پا کنیم .... بگذار داستان پائیز غم انگیز گم شود در تاریخ ... کهدلگیری همه این احساس .... درغلط بودن است .... پائیز عشق است ،عشق .... عشق ساز ...
بی سر ترین حامی ...
