بوی گیسویی مرا دیوانه کرد ...
زیر نگاه پائیز ، انگاه که مست یک جرعه باران بودم ،چشمم بخواب شد ...دلم از قفس آزاد و‌روحم به جولان رفت تا سقف آنجا که به دیده نمی اید نظر ...
در حلقه دوست ،دلم پر می زند و پرم از اوست ...
کاش امروز مست ،که هوا دیوانه است و پائیز عاشق ... چرخزنان .. پیراهن تنم می دریم از عشق ...کاش به نظر بازی این قصه دریا ،که موج می زند در من ... چشم و ابرویی که مرا دیوانه کرد ... دست دراز می کرد ... از جام جهان ..یا سر نهان ...
حال دلم ، مثل کبوتر نو پرواز ،قصه ساز است ...که آواز می خواهد و بس ...
من که دریده گلویم و رقص کنان ... به عشق این همه خوشی ...دنبال شعر و سرورد و ترانه ام ... تمام ترانه من از چشمان تو آغاز می شود دلدار ... که از وصفش به وصال آفریدگارم می روم ... بیا در این همه مستی که از سحر پائیز است ... مهمان کنی ،تماشای بینظر نگاهت را ....با نظری از عمق ساحل سادگی ... بیا قصه را تا پایان پرده اخر ...پا به پا کنیم .... بگذار داستان پائیز غم انگیز گم شود در تاریخ ... که دلگیری همه این احساس .... درغلط بودن است .... پائیز عشق است ،عشق .... عشق ساز ...
بی سر ترین حامی ...
