ویرگول
ورودثبت نام
hamedgolnarii
hamedgolnariiبراى تو نوشتم
hamedgolnarii
hamedgolnarii
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

تو كدام اويى؟

بهترین قسمت عشق آن لحظه ای است که پی می بری او، او نیست.

او کس دیگری است. کسی که گفته بود یا تو فکر می کردی که هست دیگر نیست.

در یک لحظه. یک لحظه می فهمی که او، او نیست.

او مدام دست و پا می زد که نقابش را نکشم. می خواست همانطور گوشه ای بنشیند و اشوه بیاید که من خیال برم دارد که او، اوست. در صورتی که واقعا او، او نیست.

فرقی ندارد که عاشق چقدر دنبال او رفته باشد. مارگارت را می گویم. فرقی ندارد که عاشق چقدر دنبال او رفته باشد.

یا اینکه چند بار مارگارت را تا دم خانه اش تعقیب کرده باشد. یا چند شب بارانی تا نیمه شب پای خانه آن ها، اتاق مارگارت را که چراغش روشن بوده دید زده است.

حتی وقتی که روسری او لحظه ای شل می شود و گردنش شلخته وار در چشم می رود، آن هم مهم نیست. فرقی ندارد.

یک لحظه است که عاشق می فهمد که او، او نیست. رویای مارگارت بودنش فرو می ریزد. عاشق باهوش!

اما عاشق باهوش شاید از اول هم این را می دانسته و خود را به کوچه مارگارت اینا می زده است و برایش مهم نبوده کی، کی است.

اصلا او، می خواهد او باشد یا نباشد. همین که بشود تصور کرد که او، او است کفایت می کند.

مارگارت به همین درد می خورد شاید. توهم با او بودن می دهد به عاشق لابد.

چقدر دلم می خواست مارگارت را می کشتم لحظه ای که فهمیدم او نیست.

لحظه ای که مثل او مهربان نبود. لحظه ای که برایش من مهم نبود. مارگارت خودش را زود لو می دهد. زود می گوید که او نیست. فقط یک مارگارت است مثل دیگر مارگارت ها.

از او بودن فقط چهره دلبرانه را به عاریت برده است.

مارگارت من... کجایی تا تو را بکشم.

۳
۰
hamedgolnarii
hamedgolnarii
براى تو نوشتم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید