بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله را مي گويند قبل از شروع كار بگوييد تا ابتر نماند. ابتر يعني نيمه كاره. حتي معاني ديگري هم از آن مي شود فهميد. بسم الله گفتن دم شروع ويرگول نويسي را خودم نمي دانم معناي ابتر نبودنش چي مي شود. ولي حس خوبي نسبت بهش دارم.
يك چيزي مثل به نام زدن است. مثل اينكه آدم گوشي نو كه بخرد دلش بخواهد اول از همه به عشقش زنگ بزند يا در آن هندزفري نو و فر نخورده قبل از هرچيز صداي خنده نخودي عزيز دلش را بشنود. اين يك جور بسم الله است.
بسم الله را مستحب است بلند بگوييم. چرا؟ سرم نمي شود ولي پيش خودم حساب مي كنم كه خدا با همه بزرگيش دوست داره ما اسمش را بلند و با افتخار بگوييم. اگر كاري را مي خواهيم به نامش بزنيم سرمان را بالا بگيريم نه اينكه يك چيزي را خفه زمزمه كنيم. چه مي دانم.
ما بسم الله را مي گوييم تا خودش چه بخواند...
