ویرگول
ورودثبت نام
حامد فدایی
حامد فدایینامه دادم نخوری سیب...ولی دیر رسید
حامد فدایی
حامد فدایی
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

عنوان را اینجا وارد کنم؟؟؟

قفس آهنین کنند و در او

مرغ یاقوت پیکر اندازند
قفس آهنین کنند و در او مرغ یاقوت پیکر اندازند



هر چی دوست دارم بنویسم؟؟؟

عجیب اما واقعی

از هر طرف که نگاه کنی خود را در قفس میبینی در قفسی که البته بزرگ و کوچک دارد و نرده هایی با رنگ های مختلف، تا حالا فکر کرده ای که تو در چه قفسی زندگی میکنی؟ یا آزادی

مثالش همینجا، میگوید عنوان را اینجا وارد کنید، یعنی قاعده قفس جدید اینجوری هست، میخواهی در این قفس زنده بمانی، دیده شوی، حیات داشته باشی...طبق قاعده قفس زندگی کن، اینجا که میگویم عنوان را وارد کن باید عنوان را وارد کنی

مثال دیگرش اینستاگرام

وارد اینستا که بشوی میفهمی برای دیده شدن باید قاعده بازی اینجا را بدانی، جدای از خزبازی ها و خزعبلاتی که در اینستا دیده میشود و باعث شهرت جهش یافته برخی میشود، اگر بخواهی در این زمین بازی به صورت اصولی دیده شی و یا به اصطلاح در اکسپلورر بالا بیایی باید قاعده خاصی را رعایت کنی، آزاد نیستی، خودت نیستی

زمانی میگفتند تلویزیون آدم را محدود میکند و فکر را میگیرد، نمیتوانی لحظه قبل را که چشمت بسته شد را ببینی یا برای دیدن فلان برنامه باید حتما راس ساعت پای این جعبه جادویی حاضر باشی

الآن اوضاع متفاوت شده است دیگر، تلوبیون و همانندانش آمده اند تا آرشو را داشته باشیم، سینمای خانگی آمد، ماهواره با صدها کانال آمد که محدود به 3 کانال نباشی، نتفلیکس شروع کرد به ساخت فیلم های چند مسیره که نظر مخاطب را در ادامه فیلم شریک میکند ... حالا مشکل حل شد؟ نشد.

مشکل فقط و فقط پیچیده تر شد، نرده های قفس قبلی چون نزدیک تر و زنگ زده بود به خوبی خود را نمایان میکرد، قفس جدید اما باز تر شده رنگ میله ها زیبا تر و تصور جهان فرای قفس برایمان سخت تر شد

بنظرم اکثر زندگی هایمان همینطور است بعضی هامان که در قفس های تو در تویی افتاده ایم که خدا میداند چند لایه با آزادی فاصله داریم. کار، شغل، درس، پروژه، درآمد، خانواده و ... هر کدام میتواند قفسی باشد تنگ با دیواره ای به کلفتی گاو صندوق و البته هر کدام هم میتواند عامل رهایی از قفس های دیگر باشد. کسی چه میداند

در این بین به نظرم دو دسته احساس رستگاری خواهند داشت

اول آن دسته ای که بی خیال همه چیزند بخواهند و نخواهند نمیتوانند نگران چیزی در این عالم باشند، نمونه بیاورم، حتما فیلم این بنده خدایی که در پیاده روی اربعین از او مصاحبه میشود را دیده اید

+فرق با ماشین اومدن و پیاده اومدن چیه

-اونا با ماشین میرن ما پیاده

+ چرا با ماشین نمیری؟

-ماشین نداریم

+ تو پیاده روی، خاطره خوبی، چیزی دیدی تاحالا؟

-خاطره که نه اما آدم زیاد دیدم

+کجا میری؟

-اینوری میریم

+ اونور کجا میره؟

-والا نمیدونم نرفتم که ببینم کجا میشه

+ برا چی داری میری؟

-والا اینوری نمیشه رفت همه دارن میرن اونور

انصافا صد بار هم که ببینم خنده دار است اما در عین طنز بودنش اما حالش را خریدارم، این از هر دو جهان فارغ بودن را واقعا خریدارم. این دسته اول

دسته دوم اما آنهایی هستند که فهمیده اند راه رهایی را و یا حداقل فهمیده اند که در قفس هستند و برای رها شدن از این قفس تلاش میکنند، اینها هم رستگارند، اینها میدانند چه باید بکنند، میدانند این آب و دانی که بهش میرسد شاید بهانه ایست که قربانی اش کنند. این جماعت هم به فکر خود هستند و هم دست از مردم میگیرند

بیچاره اما مردمانی هستند که میفهمند یک جای کار میلنگد اما خود را در کوچه علی چپ گم میکنند. دیوار قفس را لمس کرده اما برمیگردد و میگوید توهم بوده و ان شاء الله که خیر است. این مردم بدبختند این مردم یا در قفس اوبسه شان خواهند مرد و یا اگر زرنگ باشند قفس خود را تغییر میدهند از قفس کوچک به قفس بزرگ میروند اما ای کاش میدانستند که قفس، قفس است آبی یا مشکی فرقی ندارد،

من اما دوست دارم بین دسته اول و دوم باشم، یعنی آزاده ای که گاهی نیاز به بیخیالی از همه چیز را دارد، مثل شناگری که آنقدر دست و پا زده در این دریا که توانی در جان ندارد و خود را به امواج میسپارد والبته بعد از دقایقی که فهمید روی آب میماند دوباره برای رسیدن به آزادی تلاش کند و نه برای رفتن به دریایی با آب های روشن تر


ببخشید اگر طولانی و بد بود

اولین مطلبم در ویرگول بود اگر تجربه ای در ویرگول دارید بسیار خوشحال میشم که با من به اشتراک بزارید

این نوشته تلاقی بداهه رویت عنوان را اینجا بنویسید و غیره در کنار دغدغه این چند وقت بود خیلی خیلی لطف میکنید اگر نظرتون رو درباره متن بفرمایید

در مرغ و قفس خیره چرا میمانی

بشکن قفس ای مرغ کز آن مرغانی

آزادیقفسعنوانویرگول
۲
۱
حامد فدایی
حامد فدایی
نامه دادم نخوری سیب...ولی دیر رسید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید