نمیدانم چرا، ولی همیشه آنها که میروند عزیزتر میشوند. آنها که دوستت ندارند، دوست داشتنیترند. منطق اشتباهیست اما دلت که گیر باشد، لحظهای بی یاد او سر نمیکنی، حتی اگر دیگر دوستت نداشته باشد. دل فاصله نمیشناسد، دوری نمیداند، غرور نمیفهمد. کار دل، چیزی به جز دوست داشتن نیست …
یک روز بیا، و تا ابد بمان! کسی چه میداند؟ شاید «ابد» همان چند دقیقهای باشد، که در آغوش تو میگذرد …