Radio Relax:
آدمی به مرور آرام میگیرد، بزرگ میشود، بالغ میشود، و پای اشتباهاتش میایستد. آنها را به گردن دیگران نمیاندازد و دنبال مقصر نمیگردد. گذشتهاش را قبول میکند، نادیدهاش نمیگیرد، و اجازه میدهد هر چیزی که بوده در همان گذشته بماند. آدمی از یک جایی به بعد میفهمد که از حالا باید آیندهاش را از نو بسازد. او میفهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است، یک نعمت است، و نباید آن را فدای آدمهای بیمقدار کرد. اصلا از یک جایی به بعد، حال آدم خودش خوب میشود ...خوشبختی زمانیست که وجودت به دیگران آرامش میدهد. هر وقت احساس کردی دیگران در کنارت آرامش دارند، بدان که خوشبختی! چون خودت آرامی، که میتوانی دیگران را آرام کنی …یک روز میفهمی که عاقبت، این فقط تویی که برای خودت میمانی، و آدمها هر چقدر هم عزیز و هر چقدر هم نزدیک، دنبال زندگی و آرزوهای خودشان میروند. روزی به خودت میآیی. روزی که تارهای سفید موهایت در نبرد تن به تن با تارهای سیاه، پیروز شدهاند، و تو ماندهای و حسرت کارهایی که نکردهای، لذتی که نبردهای، سفرهایی که نرفتهای، و زمانی که برای خودت نگذاشتهای. تو ماندهای و آرزوهایی که برای رسیدنشان، دیگر دیر است. ثانیهها را دریاب …