
هنوز از آن روزهایی که اسم نانو تکنولوژی برای اولین بار به گوشهایمان خورده فاصلهی چندانی نگرفتهایم، که این تکنولوژی جدید، راه خود را به عرصههای مختلف از جمله پوشاک باز کرده است.
نانو تکنولوژی در عرصههای مختلفی ورود پیدا کرده و از آن به عنوان بخش مهمی از انقلاب صنعتی چهارم نیز یاد میشود.
استفاده از تکنولوژی نانو خیلی زود در صنعت پوشاک به کار گرفته شد و تاثیر ویژهای در این حوزه بر جای گذاشت؛ به طوری که این صنعت را به قبل و بعد از خودش تقسیم کرد.
حتما شما هم تجربهی ناخوشایند چسبندگی لباس ها بعد از شستشو را داشتید. این اتفاق که توسط الکتریسیته ساکن موجود در الیاف پارچه صورت میگیرد، بیشتر در لباسهایی با الیاف نایلون و پلیاستر دیده میشود. نانو تکنولوژِی این مشکل را حل کرده است. لباسهایی که با پارچههای نانو دوخته میشوند حامل جریان الکتریسیته نیستند.
ذرات سیلیکا (silica) بافته شده روی پارچه یا اسپری شده روی آن، سطح پارچه را میپوشانند و دیگر نگرانی از بابت خیس شدن لباس باقی نخواهند گذاشت. این ذرات با ایجاد تنش در سطح پارچه، ذرات مایعات را به شکل دانه درمیآورند و اجازه نفوذ به پارچه را نخواهند داد. در مشاغلی که احتمال پاشیدن مایعات و خیس شدن افراد وجود دارد؛ پوشیدن لباسکارهایی بافته شده از پارچههای نانو، افراد را از خیس شدن محافظت میکند.
ذرات نقره در اندازه نانو باعث از بین بردن باکتریها، قارچها و دیگر میکروبها میشود. ذرات نانو سیلور با آزاد کردن یونهای مثبت باکتری ها و میکروبها را از بین میبرند. با از بین بردن این ذرات میکروسکوپیک، بوی بدی که با حضور این ذرات ایجاد میشده نیز، از بین میرود.
نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم و اکسید روی، اشعهی ماورا بنفش صاتع شده از خورشید را پراکنده میکند و اجازه رسیدن آن به پوست را نمیدهد. این ذرات به بدن انسان ضرری نمیرساند اما با شستشوی لباس، این ذرات تا حد زیادی در آب محلول میشوند و با بازگشتن این آب به چرخهی طبیعت، برای زندگی آبزیان به یک تهدید تبدیل میشوند.به همین دلیل، استفاده از این نوع نانوذرات هنوز کاملا تایید نشده است.
منبع: لباس کار پاکان صنعت