مرگ.،!؟:"
به نظرم این بدترین مرحله خلقت است. هر جور که تا امروز به مرگ فکر کردم در آن شیرینی نیافتم. تنها چیزی که کنار آمدن با آن را برایم کمی راحت تر کرده، تلاش برای پی بردن به خود اسرار خلقت است.
مرگ یک انتخاب آکاهانه نبوده است.
مرگ، یک خلقت تدبیر شده نبوده است هر چند در آشوبِ توالیِ نظمی خود ساخته، یکی از معلول های قابل پیش بینی شد.
مرگ پایانی بر چرخه انرژی متمرکز شده در یک خودآگاه افسانه ای از بیشمار خلقت است.
مرگ تراژدی غمناک پایان سفر یک انرژی پویاست.
انرژی ای که دژخیمان ماده تاریک آن را از تکاپو می اندازد و در کف دره تعادل، به سُفره آرامش دعوتش می کند.
گربه شِرودینگِر با هر احتمال عدم قطعیت، یک روز باید درِ باز شده مرگ را به سوی خود ببیند.
مرگ ابدیت نیست. چرخه ای است با یک بردار یک طرفه از تبدیل های خروشان هیدروژن به هلیوم.
مرگ توقف زمان نیست. تجربه سفر سحر انگیز انرژی در کالبد قانون پایستگی انرژی است.
مرگ شاید پلی باشد برای دیدن "داده های خدا".
داده هایی که خلاءِ انتزاعی دانشمندان، کوانتوم های مجازی را ثابت کرده اند.
مرگ شاید مجوز مشاهده آن داده است. می دانی از این حرص می خورم که بعد از کشف آن داده های خلقت هر چه فریاد می زنم، پژواکش سکوت است.
درک مرگ گوش شنوا نمی خواهد. سیاهچاله سکوت می طلبد که هر چه بیشتر میرا می شوی، صدای فریادش را بهتر می شنوی...