همه ما در سال هایی که از زندگی سپری می‌کنیم درس های گوناگونی را می آموزیم. آموخته های ما گاهی در بازه های کوتاه مدت بروز می‌شوند و گاهی در بازه های بلندتر. اما نکته مهم آن است که قطعا با گذر عمر بر آموخته های ما افزوده می‌شود. ممکن است هر روز درس های جدیدی بیاموزیم که باعث آسان تر شدن راه آینده برای ما باشد.
در همه گذران عمر به نظرم یک لحظه مهم وجود دارد و آن نگاه به گذشته است. اینکه از کجا شروع کرده‌ایم، برای چه شروع کرده‌ایم و به کجا رسیده‌ایم. قطعا راهی که ما پیموده‌ایم را بسیاری قبل از ما با تفاوت های کوچکی پیموده‌اند و بعد از ما نیز بسیاری راهی مشابه راه ما با تفاوت هایی که قطعا وجود خواهد داشت را خواهند پیمود.
نکته ای که در طی مسیر زندگی همواره به آن فکر کرده ام این بوده که در برخی لحظات زندگی اگر فرد یا افرادی یک راهنمایی مرتبط با مسیری که در آن قدم گذاشته بودم را به من می‌کردند، مطمئنا نتیجه بهتر یا مسیر هموارتری برای خودم متصور بودم. به طور مثال به عنوان یک دانشجو هیچگاه نمیدانستم که اصلا دانشجو کیست و باید چه بکند چطور باید مسیرش را پیدا کند. البته اینجا باید نکته ای را در مورد خودم متذکر بشم. دلیل این ندانستن من کمبود آموزش هایی بود که در گذشته باید کسب می‌کردم. از این رو ممکن است همه افراد با چنین مشکلی روبرو نباشند اما همواره مسائلی در زندگی داشته ایم که در مورد آن ها با خود گفته ایم : ای کاش زودتر به من گفته بودند!
حال قصد دارم آموخته ها و نکاتی که به نظرم می‌تواند حتی برای یک فرد هم مفید باشد را به رشته تحریر درآوردم. این نکات ممکن است بسیار کوچک و ریز باشند اما به نظرم ذکرکردن آنها خالی از لطف نباشد. پراکندپی این نکات نیز قطعا بسیار زیاد خواهد بود. از نکاتی در مورد زندگی روزمره تا مسائل فنی و آکادمیک.
چندسالی است که ورزش اسکواش را به عنوان علاقه‌مند، بازیکن و مربی دنبال می‌کنم. البته نه به صورت حرفه‌ای اما همیشه سعی کرده ام خودم را در نزدیک آن نگه دارم. چندسال قبل یکی مربیان بسیار خوب این رشته مهاجرت کرد و به کانادا رفت. چند روز قبل یکی از دوستانم ویدیویی از تمریناتش را در اینستاگرام به اشتراک گذاشت. از آنجایی که آن مربی نیز دوست من را دنبال می‌کرد، بعد از دیدن این ویدیو برای اولین بار به او پیام می‌دهد و نکاتی فنی را با او درمیان می‌گذارد. توصیه هایی به او می‌کند و از او می خواهد این توصیه ها را در تمریناتش امتحان کند. جمله آخرش نیز این بود:
اینارو توی تمریناتت امتحان کن و اگر خوب بود به بقیه بچه هاتون هم بگو. بالاخره زکات علم به نشرشه!
نکته آخر: البته باید این نکته رو حتما بگم که شاید به مطالبی که قراره اینجا به اشتراک بذارم خیلی نشه گفت علم! هدفم بیشتر ثبت چیزهایی است که در زندگی روزمره با آنها سروکار داشته ام. چون علاقه ای ندارم به کسی بگویم چیزی که من میدانم برای تو مفید است و احتمال مفید بودنش هم واقعا بسیار پایین است، اینجا می‌نویسم شاید برای خودم مفید باشد!
