برنامهنویسی و توسعه نرمافزار، از اون مشاغل گولزننده هستند. از دور خیلی قشنگ به نظر میاند و خب توجه خیلیها - بخصوص نسل نوجوان - رو به خودشون جلب میکنند. اما آیا دنیایی که این مشاغل دارند به همون قشنگیه که در فیلم و سریالهای هالیوودی نشون میدن؟
من حقیقتا دوست ندارم ناامید کنم کسی رو. پس جواب درست اینه : میتونن همونقدر قشنگ هم باشند.
توجه کنید که در دنیای امروز، ما ابزاری داریم به نام پول. ما نیاز داریم که از پول استفاده کنیم برای تهیه ابزار و وسایل زندگی. همچنین نیاز داریم که پول دربیاریم تا زنده بمونیم. خب، پس برای پول درآوردن نیازمند شغل هستیم و یکی از مشاغل خوش رنگ و لعاب این روزها هم توسعه نرمافزار و برنامه نویسیه.


خب از شوخی که بگذریم، برنامه نویس شخصیه که چند کار باید بکنه. باید بدونه که مشکل چیه، راه حل پیدا کنه. راه حل رو به یه مدل ریاضی تبدیل کنه و با کمک ابزارهای موجود، اون مدل رو پیادهسازی کنه. وقتی هم این پروسه رو بعنوان شغلش انتخاب میکنه، انتظار داره در ازاش پول و خدمات هم دریافت کنه.
پس تعریف دقیق برنامهنویس حرفهای اینه :
آدمی که پول میگیره تا مشکلات ما رو با ساختن برنامههای کامپیوتری؛ حل کنه.
حالا شما هم ممکنه بخواید بشید یکی از همین آدما. یه پروسه طولانی در پیش دارید و بعنوان کسی که راهش رو رفته، میگم راه قشنگیه. سختی کم نداره ولی واقعا قشنگیهاش از سختیاش بیشترن. من مطلبی تدوین کردم که میتونه به شما در امر برنامهنویس تجاری/حرفهای شدن کمک کنه و میتونید از اینجا بخونیدش :
آزاد و شاد باشید :)